Þingmenn tala um persónukjör, en ætla svo að lýsa vantrausti á þingmann sem kaus samkvæmt sannfæringu sinni og bölsótast út í lýðræðið!

Það verður mörgum flökurt að horfa upp á hvernig til eru orðin pólitísk réttarhöld á Íslandi í boði íslenskra alþingismanna og núverandi stjórnarflokka. Slíkt er fremur eitthvað sem við erum vön í einræðisríkjum. Þessir alþingismenn tala um mannréttindi, réttlæti, lýðræði, persónukjör og að þingmenn eigi að greiða atkvæði samkvæmt sannfæringu sinni eins og lög kveða á um, á tillidögum. Þessir sömu þingmenn vilja nú lýsa vantrausti á forseta alþingis (sem er líka alþingismaður) sem einmitt fór eftir sannfæringu sinni eins og henni ber. Sama forseta alþingis og fékk álit lagavarðar alþingis áður en hún tók mál á dagskrá og vandaði þannig til vinnu sinnar. Hvernig halda þessir sömu þingmenn að atkvæðagreiðslur á alþingi væru ef alþingismenn væru einmitt persónukjörnir til þings? Þessir alþingismenn tala um mannréttindi og réttlæti, en víla ekki fyrir sér að láta einn mann á þingi taka á sig hrunið á meðan öðrum er bjargað af pólitískum félögum sínum. Mann sem kaus að bjarga Íslandi frá gjaldþroti með neyðarlögunum. Mann sem einn situr fyrir Landsdómi þrátt fyrir að aðalákæruliðum gegn honum hafi verið vísað frá. Þessir sömu þingmenn halda að uppgjörið á hruninu felist í því að skjóta einn mann á meðan það kýs hina sem sátu í sömu ríkisstjórn, í ráðuneyti bankamála og sérstakri ráðherranefnd um ríkisfjármál, sér til forystu og til að dæma hann!

Svo eru alþingismenn hissa á því að þeir njóti ekki trausts mikils hluta þjóðarinnar!

Á Íslandi hefur það ávalt verið þannig að hver ráðherra ber ábyrgð á sínu ráðuneyti og ræður því. Einmitt þess vegna losuðu núverandi forystumenn ríkisstjórnarinnar sig við Jón Bjarnason, af því hann fór sínar leiðir, í sínu ráðuneyti. Ætli Ögmundur Jónasson verði ekki næstur fyrir að hafa farið eftir sannfæringu sinni og yfir höfuð að hafa samvisku!

Fólk sem talar um persónukjör, mannréttindi, lýðræði og réttlæti, en ætlar svo að lýsa vantrausti á þá sem kjósa samkvæmt sannfæringu sinni, fórna einum manni sem bjargaði landinu frá þroti og agnúast út í lýðræðislega kosningu á alþingi, á enga innistæðu fyrir atkvæðum fólks. Raunar hafa þessir alþingismenn svikið fólkið sem kaus það í síðustu kosningum og fótum troða lýðræðið. Slíkt fólk er einfaldlega ekkert að marka og orð þeirra eru tóm og eingöngu töluð í þeim eina tilgangi að koma sjálfum sér til æðstu metorða og valda. Menn geta ekki látið kjósa sig út á það að berjast fyrir lýðræðinu, en á sama tíma agnúast út í niðurstöðu í lýðræðislegri kosningu. Það trúir enginn þingmönnum sem segjast vilja persónukjör, en vilja þó ráða yfir atkvæðum annarra samþingmanna sinna!

Er það þannig fólk, sem talar í tóma hringi, sem við viljum sjá á alþingi eftir allt sem á undan er gengið?

Erfitt fyrir stjórnmálin

Ekki benda á mig!

Það er alltaf sama sindromið í íslensku samfélagi og hefur ekkert breyst frá hruni. Og mun eflaust ekkert breytast því miður. Hér er keyrt áfram á sama fólkinu í stjórnsýslunni, sömu ó-reglunum og ólögunum, sömu andverðleikunum. Nú hefur komist upp um 13 ára svindl á neytendum varðandi notkun á iðnaðarsalti í matvæli. 13 ár! Nokkuð langur tími sem menn hafa litið í hina áttina og þykjast nú ekki skilja orðið „industri“ utan á saltpokunum. Spurning hvort þeir eru virkilega hæfir til að stýra framleiðslufyrirtækjum, hvað þá eftirlitsstofnunum ef þeir kunna ekki að fletta upp í orðabók, fyrst þeir skilja ekki orðið! Eftirlitsaðilar á Íslandi virðist bara fá sér kaffi og bíða eftir launaumslaginu. Hvað er eiginlega með eftirlit á Íslandi? Hvað stendur í starfslýsingunni þegar þetta fólk er ráðið!

Enn og aftur er verið að spara aura á kostnað öryggis og heilsu og réttinda neytenda. Iðnaðarsalt er ódýrara en matarsalt. Lög og reglur eru eins og hver annar skeinipappír. Hugsunin, það sem þú veist ekki, skaðar þig ekki er allsráðandi og þú brýtur ekki lög nema það komist upp um þig!

Við höfum öll séð hvernig eftirlit með fjármálafyrirtækjum var og er. Hvað þá hvernig ekki hefur verið farið eftir neytendalöggjöf í landinu varðandi neytendalán! Nú er það eftirlit með matvælum og framleiðslu sem virðist í molum og ekki var innflutningur á gervibrjóstum betri, díoxín.

Maður spyr sig hvort ekki er tilefni fyrir fréttamenn/rannsóknarblaðamenn að skyggnast undir yfirborðið varðandi fleiri eftirlitsstofnanir t.d. í brunamálum, vinnueftirlit, eftirlit með veitingastöðum, brennisteinsmengun frá jarðvarmavirkjunum o.s.frv.

Á Íslandi eru það framleiðendur sem hafa eftirlit með sjálfum sér að stórum hluta. Hvaða snillingur fann eiginlega upp á þeirri hugmyndafræði? Maður bara spyr!

Stofnanir deila um salt

Eldfjallajarðvegur er Kadmíumríkur - þess vegna er óæskilegt að hátt magn sé í áburði hér!

Það er eitt sem gleymist alveg í þessari umræðu t.d. í Kastljósi áðan þ.e. af hverju reglurnar hér á Íslandi kveða á um að það skuli vera minna Kadmíum í áburði. Ætli höfuðástæðan sé nú ekki sú að hér er eldfjallajarðvegur og í honum er einmitt mikið Kadmíum ásamt öðrum þungmálmum.  Það er því ekki æskilegt að hátt magn af Kadímum og þungmálmum sé einnig í áburði.   

Þess vegna hefði verið ENN MEIRI ÁSTÆÐA að innkalla þetta strax en ekki að vísa bara í að það hafi verið eldgos og svona (með enn meiri Kadmíum)!!! Svo bera nú bændur yfirleitt tvisvar á túnin yfir sumarið er það ekki, svo það hefði í það minnsta verið hægt að koma í veg fyrir hinn seinni umferðina

Gleymum ekki að allt rennur þetta á endanum með regnvatni út í vötn, ár og læki og skolast til sjávar, þar sem matarkistan okkar er.

Enn og aftur sannast það að það sem gengur í ESB og ríkjum meginlandsins á ekki við á Íslandi!  Ísland er eldfjallaeyja úti í ballarhafi með öllum þeim kostum og göllum sem því fylgir.  En það er engin afsökun fyrir umhverfissóðaskap á svo gjöfulu og góðu landi sem gæti verið í forystu í umhverfismálum í heiminum.   Það verður að fara að taka með í reikninginn hvað mengun er að kosta þjóðfélagið og hver ávinningurinn er að koma í veg fyrir hana með öllum tiltækum ráðum í hvaða formi sem hún er.

Þegar upp er staðið eru umhverfismál ekkert annað en heilbrigðismál.  Ef krabbameinsvaldandi mengun er út um allar jarðir eða annað það sem getur aukið á óþol, ofnæmi og asma, þá gerir það ekkert annað en að kosta ríkið meiri í heilbrigðismálum með ótímabærum heilsumissi og dauða fjölda fólks að ástæðaulausu.

Samkvæmt lögum og reglum þá ber stjórnvöldum (þ.e. opinberri stofnun eins og þessari sem um ræðir) að upplýsa um mengun.  Það er því ekki um að ræða að viðkomandi stofnun geti tekið þá ákvörðun að gera það ekki!

MAST upplýsti ekki um mengun

Nýtt ár, nýjar áskoranir – gleðilegt ár og takk fyrir það gamla

Þegar nýtt ár hefst, eru tímamót.  Þá er oft gott að hugsa upp á nýtt og byrja á einhverju sem maður hefur ekki haft orku í að gera fyrir áramótin, í öllu jólastressinu.  Pústa aðeins yfir áramótahelgina og gefa svo í af fullum krafti í átt að því nýja takmarki sem hver og einn setur sér.   Á tímamótum er líka gott að stokka upp og taka ákvarðanir og raunar nauðsynlegt.   Einhverskonar hreinsun, út með það sem ekki gengur upp og finna nýjar leiðir, breyta um kúrs, stefnu.  Það eru til dæmis tímamót hjá ríkisstjórnarflokkunum eins og sést á nýrri ráðherraskipan.  Ríkisstjórnin hefur í  raun upplýst okkur um það undanfarið að samstarfið gengur ekki upp með því að leita til annarra flokka um að verja þau hugsanlegu vantrausti.  Þau treysta ekki lengur á sinn eigin meirihluta á þingi, en þó segjast þau hafa meirihluta og sitja áfram!   Áramótin á þeim bæ eru meira að segja notuð til þess að skipta út fólki í ríkisstjórn, tja eða færa fleiri ráðuneyti öllu heldur á hendur færri til þess að ná fullri stjórn.   Þetta er auðvitað hentugt ef maður treystir engum nema sjálfum sér fyrir verkum!  En ætli maður eyði nokkuð meiri tíma, né orku í að skilja hvað þau eru að gera eða hvert þau eru að fara.  Við sogumst með hvort sem okkur líkar betur eða verr enda öll á sömu skútunni.  Ekki það að maður hefur oft fundið fyrir sjóveiki undanfarin ár!

Ég ætla hins vegar að leyfa mér að vera bjartsýn svona í upphafi nýs árs, taka sjóveikistöflu og setja mér það takmark að eiga ánægjulegt og skemmtilegt starf fyrir höndum.  Reyna að láta gott af mér leiða eins og ég mögulega get og vinna verk mín af alúð.   Nýtt ár hjá mér þýðir nýjar áskoranir og ný verkefni að leysa.   

Við ykkur sem lítið hér við segi ég gleðilegt ár og takk fyrir það gamla og vona að ykkur farnist vel á árinu 2012 

FME fékk hvorki fé né heimildir frá viðskiptaráðuneyti til að nýta gagnagrunninn!

Nýjustu fréttir af eftirlitsgrunni FME benda til þess að eftirlitið gat hvorki vegna skorts á fjármunum né heimilda í lögum og reglum nýtt sér grunninn til þess að fylgjast með markaðsmisnotkun vegna hlutabréfakaupa.   (Ég horfði agndofa eins og margir á Kastljós fyrir nokkru þar sem sýnt var hvernig bankarnir keyptu í sjálfum sér og lánuðu gríðarlegar upphæðir til aðila án ábyrgða til þess að kaupa hlutabréf og halda uppi verðinu/blekkingu.)  FME heyrði á þessum tíma undir viðskiptaráðuneytið og samkvæmt lögum ber ráðherra ábyrgð á sínum málaflokki og þá sérstaklega því sem ekki er gert til þess að afstýra efnahagslegu tjóni sem og baka ríki eða almenningi skaða með vanrækslu. 

Með því að sjá hrunið fyrir fyrr, hefði hugsanlega mátt koma í veg fyrir mikið tjón saklausra borgara, skuldara og hlutafjáreigenda.  Skellurinn hefði ekki orðið eins stór og hann varð.

Er virkilega ekki kominn tími til að ræða ábyrð einstaka ráðherra og þá sérstaklega þess ráðherra sem var yfir bankamálum og FME?

Viðkvæðið hjá þeim sem eru á flótta frá athöfnum sínum virðist alltaf vera það sama.  „Allir gátu gert betur“ !     Allir hverjir?   Af hverju á að kenna ÖLLUM um þegar í raun snýst þetta um persónur og leikendur í ákveðnum ábyrgðarstöðum og gjörðir þeirra og hlutdeild í stærri atburðarrás sem hafði áhrif á heila þjóð?

Fyrir utan þá staðreynd að nú er komið í ljós að fjármálageirinn vissi vel að hér var allt að hrynja strax 2006-2007 og því trúir enginn lengur að allir ábyrgðaraðilar hafi verið í skugganum allt til hruns!

Hagkerfi heimsins á brúninni – mikil er ábyrgð manna sem bjóða sig fram fyrir heila þjóð!

Hér varð hrun eins og er loksins að renna upp fyrir okkur flestum.  Ekki öllum, en þó flestum sem betur fer.  En hrunið varð ekki bara á Íslandi heldur almennt í fjármálakerfum hins vestræna heims og þau eru enn að hrynja, því miður.  Það má segja að það hafi aðeins tekist að mýkja fallið sem var mjög hátt.  Þegar maður les erlendar fréttir og heyrir viðtöl við íslenska stjórnmálamenn, þá sýnist manni eins og margir kjósi að segja frá og horfa á atburðarrásina sem virðist mála sig upp, með bundið fyrir bæði augu og eflaust tappa í eyrum líka.  Það er gott að vera bjartsýnn, en það getur líka verið stutt yfir í heimsku, í það minnsta óvarkárni.  Mikil er ábyrgð manna sem bjóða sig fram fyrir heila þjóð!

Íslensk stjórnvöld keppast við að segja okkur að við séum fyrir vind og stefnum nú óðum upp á við, en reyna í sömu andrá að finna leiðir til að ná í lífeyrissjóðum landsmanna til þess að koma af stað framkvæmdum.  Nú síðast í gegnum lán frá Íbúðalánasjóði sem þegar er á hausnum og á ábyrgð ríkisins!

Evrópuríkin koma með hverja tilkynninguna á fætur annarri um að þau ætli að taka á skuldavandanum sem er að verða svo risavaxinn að það rísa hárin á höfði venjulegs fólks.  Meira að segja AGS er orðið skelkað og hefur líst því yfir að ef stærri ríki falla geti sjóðurinn ekki bjargað.  Spurning hvenær fjárfestar fatta að sífellt er kallað „við björgum, við björgum“ en raunverulega er hvíslað „við getum það ekki, við getum það ekki“!

Bandaríkin með sinn fallandi dollara og risavaxinn skuldavanda virðast á sömu leið.  Þar reynir forsetinn að slá pólitískar keilur með því að agnúast út í hvalveiðar Íslendinga með vitlausum vísindarökum eins og Össur Skarphéðinsson orðar það svo skemmtilega vel!

En það gleyma flestir að horfa til Kína og þá með hagkerfið þar í huga.  Flestir vita að kínverska hagkerfið er eitt stærsta hagkerfið í heiminum.  Það sem færri átta sig hins vegar á er að kínverska hagkerfið er ein risastór efnahagasbóla sem er við það að springa eins og þegar hrundi yfir okkur 2008.  Nema bara miklu, miklu, miklu stærri bóla og með mun meiri fallþunga og mjög hátt fall.  Enginn hefur tjáð sig um það ennþá hvað þetta þýðir fyrir vestræn hagkerfi ofan á allt annað sem nú gerist í Evrópu og Bandaríkjunum?

Kannski getur enginn sagt okkur nákvæmlega hvað gerist næst eða dregið upp þá sviðsmynd sem hagkerfi heimsins virðast vera að mála upp.  Enginn vill vera boðberi slæmra tíðinda eða hræða einn né neinn.  Hvað þá koma með heimsendaspá sem væri nær að kalla viðvörun og væri vel við hæfi!  Auðvitað vona allir að þetta reddist eins og vanalega og það vonum við öll svo sannarlega!  En sagan á það til að endurtaka sig og þegar óveðurský hrannast upp er betra að gera ráð fyrir hinu versta og vona það besta.  Birgja glugga, taka allt lauslegt og setja inn eða binda niður það sem getur fokið.  Annað væri óráð og heimska að minnsta kosti nett ábyrgðarleysi! 

Það jákvæða við þetta allt saman er samt sú staðreynd að Ísland er eyja úti í ballarhafi með náttúrulega matarkistu á alla vegu langt frá skarkala heimsvaldaríkjanna.   Heimsvaldaríkjanna sem hafa raunverulega aldrei lagt niður heimsvaldastefnu sína og nú er farið er að glitta í klærnar á, þegar þau eiga að punga út fjármunum til að bjarga hvort öðru.  Haldið þið virkilega að heimsveldin Spánn eða Ítalía sitji þegjandi við ef Þýskaland og ESB bjarga ekki löndunum?

En í öllu þessu verðum við Íslendingar að muna að við erum ein ríkasta þjóð í heimi þegar kemur að náttúruauðlindum eins og orku, vatni og sjávarfangi .  Til viðbótar og ekki síst liggja hér hugsanlega genabankar framtíðar í fjallagrösum og ósnortinni og ómengaðri náttúru hálendisins og enn hefur ekki verið sökkt.  Við höfum alla burði til að standa í lappirnar í framtíðinni.  En til þess að standa af sér þau óverðurský sem nú hrannast upp yfir heimsbyggðinni þurfum við sterk, samstíga og vitiborin stjórnvöld.  Fólk með breið bök, þekkingu, kjark og þor.   Forystuhæfileika ekki síst.

Einmitt þessvegna þurfum við kosningar og þess vegna ætlar fjöldi manns að mæta á Austurvöll næstkomandi laugardag þann 1. október  

Segja sig úr óeirðasveitinni

110% leiðin er plástur á opið sár - það blæðir enn!

Fólk sem vildi fara 110% leiðina hjá Íbúðalánasjóði þurfti að sækja um hana fyrir 1.júlí s.l.  Það væri fróðlegt ef fólk færi nú að skoða hjá sér lánastöðu þessara lána þ.e. lánastöðu og uppgreiðsluverðmæti lánanna nú í lok september.  Ég er nokkuð viss um að hún kemur mörgum á óvart því verðbólgan síðan hefur náð að hækka lánin á örhraða og í raun er staða margra sú sama og hún var.  Þessi leið var því plástur á opið sár þar sem blæðingin var aldrei stöðvuð. 

Vandamálið ætti að vera augljóst.  Ef þú lækkar verðtryggð lán í þeirri verðbólgu sem nú er þá hækka þau auðvitað jafnóðum aftur!    Hver var þá tilgangurinn getur maður spurt sig?  Það hefði þurft að breyta þessum lánum um leið í óverðtryggð lán eins og margir bankarnir buðu fólki, þannið að fólk væri raunverulega að greiða niður lánin. 

Ég skrifaði pistil og vísaði á álit talsmanns neytenda í ágúst 2010 (sjá hér) þar sem talsmaður taldi þá brostnar forsendur fyrir öllum verðtryggðum lánum.  Í greininni er einnig vísað á álit talsmanns.  Enn hefur enginn farið í málaferli vegna þessa sem er auðvitað afleitt þar sem tíminn líður og lánin hækka og hækka og hækka.  Slík málaferli taka góðan tíma og því ekki eftir neinu að bíða eða hvað!  Eftir hverju er verið að bíða?

Hugsið ykkur ef einhver hefði nú gert þetta strax og niðurstaða væri komin   Þá væri vísast til mikill meirihluti lántakenda ánægðir í dag.  Í það minnsta vissum við nákvæmlega hvar við stæðum.

Fróður lögspekingur sagði mér að eignaréttur samkvæmt stjórnarskrá og fjármunaréttindi væru hreint ekki það sama.  Þessu væri þrátt fyrir það daglega ruglað saman í umræðunni nú um réttindi fjármálastofnana yfir stökkbreyttum lánum okkar.

Já, það má alltaf tala réttindi almennings út af borðinu og virðist það vera helsta íþrótt margra nú um stundir.

Afskrifaði hlutfallslega minnst hjá sjávarútvegi

Þjóðaratkvæðagreiðsla má ekki vera aðeins ráðgefandi fyrir alþingi ef halda á aðlögunarviðræðum áfram!

Í umræðunni nú um áframhald aðlögunarviðræðna við ESB og að ljúka skuli samningsdrögum og leggja fyrir þjóðina, gleymist eitt veigamikið og kannski mikilvægasta atriðið.  Það er sú staðreynd að lögin um þessa þjóðaratkvæðagreiðslu eru aðeins ráðgefandi fyrir alþingi.   Það þýðir beinum orðum að alþingi þarf ekki að fara að niðurstöðunni.  Fólk ætti að spyrja sig af hverju þetta var orðað svona en ekki hreint og klárt að niðurstaðan væri bindandi.

Þó ekki væri nema af þessari ástæðu ættu flestir að geta samþykkt að þessum lögum þarf að breyta áður en lengra er haldið ellegar hætta samningaviðræðum strax!  Þjóðin var aldrei spurð hvort hefja ætti þessar viðræður og meirihluti flokka á alþingi var með það á stefnuskrá sinni að þjóðin væri betur komin utan ESB eða jafnvel fastar kveðið að orði.

Er einhver sem virkilega treystir alþingi til þess að fara að vilja þjóðarinnar án þess að það sé naglfast?

Ekki ég!

Hefðum væntanlega ekki greitt neitt

HEILAÆXLI - Söfnun í gangi fyrir nýrri geislatækni hér á landi, hjálpumst að.

Hafin er söfnun til að koma á nýrri geislatækni hér landi sem mun hafa byltingu í för með sér í geislameðferð á heiaæxlum á Íslandi.

Þeir sem standa að þessu verkefni eru sérfæðingar á LSH í samstarfi við Karólínska sjúkrahúsið í Stokkhólmi.

Söfnunarreikningur: 0513 - 26 - 095460, kt:500300-2130  Skýring: Bætt meðferð heilæxla.

Hver króna sem safnast flýtir fyrir því að þessari tækni verði beitt hér á landi. 

Deilið áfram á bloggi og facebook, hjálpumst að

Ískalt hasgmunamat „venjulegs“ fólks.

Þrátt fyrir fallegt veður á Íslandi og  að nú sé sumarið að koma með hækkandi sól, stendur „venjulegt“ fólk frammi fyrir því að taka ákvarðanir um framtíð sína.  Gera ískalt hagsmunamat fyrir sig og sína framtíð.  Flestir hafa reynt að berjast áfram, greiða af lánum sínum og þrjóskast við í von um að finna fyrir skjaldborginni margumtöluðu.  Að einhver næði fyrir þeirra hönd í gegnum skjaldborgina um kröfuhafa bankanna.   Loforðin voru mörg úr munni þeirra sem fengu atkvæði til að gæta hagsmuna okkar og brauðmolum hent á stíginn.  Fólk hefur verið leitt eins og lömb til slátrunar.  Við fengum staðfestingu á því nú nýverið með skýrslu um endurreisn bankanna.  Skjaldborgin finnst hvergi nema síður sé.  Skjaldborgin var slegin um kröfuhafa bankanna sem vældu sig inn á núverandi stjórnvöld sem síðan sýndu þeim vægð og raunar beygðu sig og bugtuðu fyrir.   Kröfuhafar sem að öllum líkindum eru vogunarsjóðir og innheimtufyrirtæki sem hafa keypt kröfur bankanna með hagnaðarvonina í brjósti.  Kröfuhafar hafa enga hagsmuna að gæta, nema sjálf síns og akkurat enga samfélgslegra hagsmuna að gæta gagnvart viðskiptavinum bankanna, okkur fólkinu í landinu.  Stjórnvöldum ber hins vegar að tryggja öryggi okkar og hagsmuni umfram allt enda kosin af okkur „venjulega“ fólkinu og slíka hagsmunagæslu þarf ekki að setja í stjórnarsáttmála þótt sumum þyki slíkt eðlilegt!

En hvað er til ráða?  Hvað gerum við nú eftir að gengistryggðu lánin voru dæmd ólögleg, enginn getur túlkað lögin hans Árna Páls um endurútreikningana, þótt hann segi þau kýrskýr og umboðsmaður skuldara virðist ekki hafa neina leiðbeiningarskildu eða heimild til að grýpa inn í.  Von er á fleiri dómum frá hæstarétti í sumar, en samt er fólki gert að flýta sér að samþykkja úrræði bankanna.  Ég velti því fyrir mér hvort ekki sé hreinlega hægt að kæra bankana eða sækja á þá skaðabætur fyrir að hafa veitt ólögleg lán.  Það vantar að minnsta kosti ekki tjónið sem „venjulegt“ fólk hefur lent í vegna þessara lána! 

Verðtryggðu lánin hafa heldur ekki verið leiðrétt, þótt forsendurbrestur hafi orðið, nema hjá sumum sem skuldsettu sig hvað mest.  Aðrir sitja uppi með tvöfalda afborgun og lán sem étið hafa upp eignina sem átti að verða lífeyrissjóður eldri áranna.  Áhyggjulausa ævikvöldið er brunnið upp af því allir voru að bíða eftir skjaldborginni.  Mikið má þetta fólk skammast sín sem týndi skjaldborginni í fyrsta kokteilboði.  Heyrst hefur að uppi séu vangaveltur um að verðtryggðu lánin séu vitlaust reiknuð og í raun standist ekki lög.  Þetta verður að fá botn í og það fljótt.  Enginn virðist þó vera að gera neitt í því að höfða mál svo hægt sé að fá úr því skorið!

En nú verður fólk að setjast niður í rólegheitum og gera ískalt hagsmunamat á stöðu sinni.  2 + 2 = 4 og hagsýna húsmóðirin er í fullu gildi.  Hve lengi á þetta ástand að vara?  Það er ekki hægt lengur að grafa hausinn í sandinn og vona hið besta.  Hér gengur hvorki né rekur.  Verðbólga hefur aukist undanfarna 4 mánuði samkvæmt fréttum og þar með hækka verðtryggðu lánin áfram,  sem minnir mann á umræðu um skuldakreppu og óðaverðbólgu sem hér yrði ef ekkert yrði að gert.  Ekkert hefur verið gert svo þetta er að verða að kaldranalegri staðreynd á Íslandi á 21. öldinni.  Við hreinlega stöndum frammi fyrir þessu nú, því miður þótt erfitt sé að viðurkenna og fáir vilji segja okkur sannleikann eða hverju við eigum von á á næstu misserum.

Það fyrsta sem þarf að spyrja sig er hvað borga fólk borgar á mánuði af íbúðinni sinni þ.e. afborgun lána, fasteignagjöld, tryggingar, hiti, rafmagn, vatn og húsgjald.  Hver er rekstrarkostnaður íbúðarinnar í heild, mínus vaxtabætur.  Á móti athuga hvað mundi kostar að leigja íbúð með þeim gjöldum sem fylgja á móti þeim húsnæðisbótum sem sumir, ekki allir, fá.  Ef viðkomandi getur vel staðið við rekstur íbúðarinnar og telur sig geta það um langa framtíð með hækkunum vísitölu og það er minni kostnaður en að leigja, þá er svarið væntanlega að vera áfram í sinni íbúð.  Svo verður fólk að vona að einhver hafi efni á því að fara í mál vegna brostinna forsenda verðtryggðra lána eða vitlausra útreikninga þeirra.  Ef viðkomandi getur ekki staðið í skilum, þá verður að leggja mat á það hvort betra sé hugsanlega að selja íbúðina og fara á leigumarkað eða minnka við sig.  Horfa þarf til þess hvort lánin séu umfram eign eða sleppa á móti mögulegu söluverði.  Fólk ætti líka að spyrja sig, ef lánin eru við það að éta upp eignarhlut þeirra í fasteign hvort það telji að það geti sloppið út núna, áður en verðbólgan fer hugsanlega meira af stað eða telji að hækkun lána  fari umfram eign á næstu misserum og festi þar með viðkomandi inni þannig að hann geti ekki selt sig út.  Þetta á auðvitað við ef fólk trúir því að ríkisstjórnin muni ekkert gera til þess að leiðrétta verðtyggðu lánin eða að verðtryggingin verði tekin úr sambandi.  Þessu getur auðvitað enginn svarað nema stjórnvöld og ekki væri úr vegi að fara að fá svar!  Hver og einn verður að meta fyrir sig hvort hann treystir og hverjum og hvað hann ætlar að gera.  Hér getur vart nokkur ráðlagt einum né neinum.

Ef lán eru umfram eignir hvort sem heldur gengistryggð eða íslensk verðtryggð, þá er úr vöndu að ráða.  Næsta skref fer væntanlega eftir því hve mikið umfram lánin eru og hvort viðkomandi telur sig geta flutt umframveð eitthvað annað eftir að hafa selt og staðið þannig í skilum.  En fólk verður að lifa áfram og búa einhversstaðar.  Í einhverjum tilfellum er það ískalt hagsmunamat hvort fólk hreinlega sér fram á að dæmið gangi aldrei upp, þrælkunin sé ekki þess virði og betra sé að setja sig í þrot og sitja af sér á tveimur árum. 

Þetta er ískalt hagsmunamat hvers og eins og vart hægt að loka augunum mikið lengur, þar sem margir eru við það að brenna inni og falla í vítarhring fátæktar.  Margir geta hreinlega losað sig út nokkurn veginn á sléttu og fengið betra líf í öðru landi eða með því að leigja, flytja sig um set í annað sveitarfélag o.s.frv..  Aðrir geta losað sig út og sett milligjöfina í minni eign, skuldlausa.  Það er nokkuð klárt að í mikilli verðbólgu er betra að skulda ekki neitt ef sami hrillingsleikur á ekki að endurtaka sig.  

Einhverjir með gengistryggð lán munu vilja sjá útkomu væntanlegra dóma frá hæstarétti og bíða örlítið lengur eftir svari frá stjórnvöldum um endurútreikninga.  Fólk verður auðvitað að meta hvort það trúi því að eitthvað gerist sem komi því til hjálpar eða leiðrétti þann forsendubrest sem orðinn er. 

Það er einnig ljóst að margir eiga skaðabótakröfu á hendur bönkum vegna vörslusviptingar á bílum og eignum vegna ólöglegra lána og endurútreikninga sem hugsanlega standast ekki.  Jafnvel sumir hafa nú þegar verið settir í gjaldþrot á hæpnum forsendum og útreikningum.  Fólk þarf að hafa varann á sér varðand fyrningu og leita til lögfræðinga um slíkt til þess að verja rétt sinn.  Það getur verið auðvelt að missa rétt í þessum frumskógi. 

Já það er vandratað á hinu nýja Íslandi í dag!

Mótormaxdómi fagnað en áhrif sögð lítil

Pólitísk ákvörðun; hættum að verðtryggja húsnæðislán.

Mér finnst umræðan um verðtryggingu á rangri braut og hafa verið það lengi. Kjarni málsins er sá að hér þarf að taka pólitíska ákvörðun um að húsnæðislán séu ekki verðtryggð. Það má verðtryggja öll neyslulán upp í topp.  

Það er pólitísk ákvörðun að sumir fái barnabætur, húsaleigubætur, vaxtabætur o.s.frv.

Það að húsnæðislán séu óverðtryggð er einföld ákvörðun sem stjórnmálamenn þurfa að taka. Hættum að flækja málin, hættum að verðtryggja húsnæðislán

21.öldin á Íslandi og viðmið LÍN enn undir grunnframfærslu!

Menntamálaráðherra boðar hækkun námslána LÍN um 10% þessa dagana og þar með verður grunnframfærslan 133.000 á mánuði (fer úr 121.000). 

Maður spyr sig hvað er eiginlega að stjórnvöldum á Íslandi þegar kemur að því að miða við eðlilega grunnframfærslu?  Það eru mannréttindi að miða við raunverulega grunnframfærslu hvort sem það er LÍN, örorkubætur, lágmarkslaun, ellilaun o.s.frv.  Það kostar alveg það sama að lifa sem námsmaður, öryrki, ellilífeyrisþegi eins og aðrir.   

Svo má benda á þá staðreynd að þetta eru LÁN en ekki gjöf frá ríkinu.   Þessi LÁN eru væntanlega færð sem eign ríkissjóðs í bókhaldi ekki skuld eða útgjöld.  

Get it? 

Ný reiknivél fyrir erlendu lánin - hvernig kemur ykkar lán út?

Guðlaugur Þór alþingismaður hefur látið setja saman reiknivél sem sýnir ágætlega hvernig mismunandi aðilar reikna mismunandi út erlendu lánin.  Munurinn er sláandi og hallar á lántakendur.  Hér er reiknivélin endilega skoðið hvernig ykkar lán kemur út.   Í dæminu virðist sem Veritas lögmenn séu þeir sem reikna hvað næst því sem talið hefur verið eðlilegt og dómur fallið um sem býður hæstarréttar að staðfesta í sumar.

Hvað segir Árni Páll við þessu?  Reiknivélin er alveg imbavæn og nú þarf hann ekki að reikna sjálfur

Dómur fallinn – höfuðstóll nam 25.000.000 króna, en greiddar hafa verið samtals 4.435.659 krónur. Skuldin er því sennilega ekki lægri en 20.564.341 króna.

Tímamótadómur féll í Héraðsdómi Reykjavíkur í gær 15.apríl.  Þarf hafnar Héraðsdómur alfarið því að gengistryggð lán séu reiknað afturvirkt og beinlinis segir slíkan útreikning óhæfu.

Eftirfarandi segir í niðurstöður:

Lánssamningur aðila fjallar um lán að jafnvirði 25 milljóna íslenskra króna, í tiltekinni myntkörfu.  Þarf ekki að hafa frekari orð um að þetta er lán í íslenskum krónum, gengistryggt.  Þessi háttur á verðtryggingu hefur í dómaframkvæmd verið talinn óheimill.  Hefur Hæstiréttur talið að lög nr. 38/2001 heimili ekki að lán í íslenskum krónum séu verðtryggð með því að binda þau við gengi erlendra gjald­miðla.  Reglur 13. og 14. gr. laganna séu ófrávíkjanlegar og því verði ekki samið um grundvöll verðtryggingar, sem ekki sé stoð fyrir í lögum.  Skuldin er hins vegar ekki fallin brott, hvorki vegna þess að hún teljist ólögmæt, né að hún sé ógild af öðrum ástæðum.  Ber að reikna skuldina á ný í samræmi við þær leiðbeiningar sem lesnar verða úr fordæmum Hæstaréttar. 

Sóknaraðili lagði fram við munnlegan flutning málsins yfirlit um skuld varnaraðila.  Skjalið er ekki skilmerkilegt í tengslum við þau álitamál sem hér eru uppi.  Sóknaraðili hélt því fram í málflutningi að vextir hefðu ekki verið greiddir að fullu.  Nánari skýring var ekki gefin á þessu.  Ekki er reifað skýrlega hvenær vanskil urðu á láninu.  Þá er ekki heimilt að reikna á ný afborgun af vöxtum og höfuðstól, ef hún hefur verið greidd að fullu á réttum gjalddaga eins og krafist var.  Er málið ekki reifað nægilega af hálfu sóknaraðila til að unnt sé að reikna skuld varnaraðila.  Verður að líta til þess að höfuðstóll nam 25.000.000 króna, en greiddar hafa verið samtals 4.435.659 krónur.  Skuldin er því sennilega ekki lægri en 20.564.341 króna.  Hversu mikið hærri hún með réttu er verður ekki reiknað út frá framlögðum gögnum.  Rétt væri að bæta við innheimtukostnaði, en þóknun sú sem sóknaraðili reiknar sér í gjaldþrotabeiðni er óhæfileg. 

Það sem er virkilega athyglisvert hér er:

Skuldin er hins vegar ekki fallin brott, hvorki vegna þess að hún teljist ólögmæt, né að hún sé ógild af öðrum ástæðum.  (s.s. ákvæðið um gengistryggingu var dæmt ólöglegt, en samningurinn stendur þá væntanlega að öðru leiti m.t.t. samningsvaxta hlýtur að vera!).

Verður að líta til þess að höfuðstóll nam 25.000.000 króna, en greiddar hafa verið samtals 4.435.659 krónur.  Skuldin er því sennilega ekki lægri en 20.564.341 króna.  (Hér eru nokkuð góðar leiðbeiningar og í takt við það sem alltaf hefur verið bent á þ.e. af upphaflegum höfuðstól skal draga það sem greitt hefur verið en bannað að reikna afturvirka vextir eða hækka greiðslur sem fullnaðarkvittun hefur komið fyrir).

Það furðulegasta af öllu er þó að fjölmiðlar hafa vart snert á umræðu um þennan mikilvæga dóm!

Hér má lesa dóminn í heild sinni, ( http://www.domstolar.is/domaleit/nanar/?ID=X201100077&Domur=2&type=2&Serial=1&Words= ) en væntanlega þarf Hæstiréttur að úrskurða áður en yfir líkur. 

Engu að síður hljóta allir skuldarar gengistryggðra lána hvort sem eru fyrirtæki eða einstaklingar að hafa varann á sér varðandi innheimtur bankanna eftir daginn í gær

Steigrímur skilur ekki forsetann, stjórnin skilur ekki þjóðina, þjóðin treystir ekki stjórninni né þinginu – er eftir einhverju að bíða?

Ég fagna því að þjóðin hafi hafnað Icesave í gær.  En það breytir ekki þeirri staðreynd að það er sérkennileg staða uppi í stjórnmálum á Íslandi í dag.  Hér er bullandi stjórnarkreppa eins og hún gerist verst.  Þjóðin hafnaði Icesave lögunum með 60% meirihluta og 70% kjörsókn.   Forsetinn sagði áður að þingið hefði ekki umboð í Icesave málinu og þess vegna vísaði hann því til þjóðarinnar, aftur.  Þar er forsetinn að vitna til þess, að ekki var kosið á milli Icesave II og Icesave III eins og átti að gera og oft var bent á.  Allir hundsuðu til þess eins að halda völdum!  Það hefur alla tíð verið kennt í tengslum við stjórnarskrána við HÍ (þar til hugsanlega allt í einu nú!) að ef forseti hafnaði lögum frá alþingi þ.e. beitti neitunarvaldi sínu og lög færu í þjóðaratkvæði, þýddi það að ríkisstjórn og forseti leggðu völd sín að veði.  Ef þjóðin væri sammála forseta þá sæti hann áfram, en ríkisstjórnin viki.  Ef þjóðin væri sammála ríkisstjórn þá sæti hún áfram og forsetinn viki.  Þetta er ekkert flókið að skilja, nema fyrir þá sem ekki vilja skilja og þá er hægt að spyrja hvað liggur að baki því skilningsleysi!   

Við afgreiðslu Icesave III á alþingi sögðu um 70% þingsins já við lögunum þrátt fyrir mikla andstöðu í þjóðfélaginu.  Það má því alveg tala um gjá á milli þings og þjóðar og það stóra eða um 60/40.  Minnihluti þings samþykkti að málið ætti að fara í þjóðaratkvæði.  Ég hins vegar hrukka ennið yfir þeim sem vildu að málið færi í þjóðaratkvæði en kusu já við lögunum, þrátt fyrir að þjóðaratkvæði hafi verið fellt í þinginu.  Eitthvað öfugt við þetta og ótrúverðugt!

En nú er svo komið að Steingrímur J skilur ekki forsetann, stjórnin skilur ekki þjóðina, þjóðin treystir ekki stjórinni né þinginu – er eftir einhverju að bíða? 

Kjósum eins fljótt og lög leyfa.

Fyrir mína parta þá treysti ég ekki þeim stjórnvöldum og alþingi sem nú situr til þess að verja Ísland með kjafti og klóm í málaferlum vegna Icesave á komandi mánuðum og árum.  Þau stjórnvöld væru beinlínis ótrúverðug út á við, því ekki gleyma því að erlendir fjölmiðlar fylgjast grannt með.  Að horfa upp á hluta alþingis og ríkisstjórn tala í hringi er ekki trúverðugt út á við.

Þannig er þetta hvort sem fólki líkar betur eða verr!

Afgerandi nei við Icesave

Lánamál heimilanna - málskostnaðartrygging í heimilistryggingum.

Nú eru lánamál heimilanna kominn á þann stað að það virðist fátt annað að gera annað en að leita réttinda sinna fyrir dómstólum m.t.t. neytenda- og eignaréttar og jafnvel brostinna forsenda verðtryggðra lánasamninga. 

Ég heyri það í kringum mig að margir virðast ekki gera sér grein fyrir því að í heimilistryggingum er oftast innifalin málskostnaðartrygging.  Samkvæmt því sem ég best veit og fékk upplýsingar hjá lögfræðingi, þá ná þessar tryggingar oftast yfir mál varðandi lánamál heimilanna.  Þetta er eitthvað mismunandi þó eftir skilmálaum og félögum þannig að það þarf að skoða hvert mál fyrir sig.  

Þeir sem hafa hug á að hjóla í slík mál ættu því að hafa þetta í huga.  Síðan er mismunandi gjaldskrá eftir lögfræðistofum og sumar eru jafnvel með frí ráðgjafaviðtöl í upphafi. 

Eðlilegt að fólk athugi þetta.

Umboðsmaður skuldara hefur bent á að lög nr. 151/2010 fari gegn evróputilskipun, neytenda- og eignarétti og því eðlilegt að skoða þessi mál í því samhengi

FME hefur eftirlitshlutverk en sinnir því ekki.

Í yfirlýsingum frá tveimur opinberum embættum undanfarnar vikur hefur það komið fram að endurútreikningar erlendra lána sem og lög nr. 151/2010 stangast á við neytendarétt, evróputilskipun og eignarréttarákvæði Stjórnarskrár.  Þessir opinberu embættismenn eru Umboðsmaður skuldara (sem hefur leiðbeiningarskyldu til lántakenda nú) og Talsmaður neytenda sem vísar öllum á Umboðsmann skuldara.  Það er ekki léttvægt þegar tvö opnber embætti hafa sent frá sér yfirlýsingar með þessum hætti.

Margir hafa furðað sig á því hvar FME sé í öllu þessu ofbeldi þar sem stofnunin hefur eftirlitshlutverk samkvæmt lögum með að fjármálafyrirtæki fari að lögum og reglum réttarríkisins.   Ég held að allir geti verið sammála um að stofnunin er ekki að sinna því hlutverki sínu þegar tveir embættismenn þurfa að láta slíkar yfirlýsingar frá sér.  Enn frekar held ég að eitthvað þurfi að stugga við eftirlitsstofnuninni FME og forstjóra hennar þegar ráðherra lætur hafa eftir sér þetta á visir.is

„Við gerum ráð fyrir að fjármálastofnanir og þrotabú sem eru með svona lán fari eftir ákvæði laganna. Fjármálaeftirlitið á að sjá til þess að fyrirtækin fari að lögum og virði góða viðskiptahætti,“ segir Árni Páll Árnason, efnahags- og viðskiptaráðherra.

Þarna er sérstaklega vísað til þess að FME beri að sjá til þess að fjármálafyrirtækin fari að lögum og virði góða viðskiptahætti.  Þessi ummæli ráðherrans benda því til þess að fjármálafyrirtækin fari EKKI AÐ LÖGUM við endurútreikninga.  Nýfallinn dómur þar sem nefndur er svokallaður stofndagur kröfu en slíkt orðalag er einnig notað í lögum 151/2010 bendir til að stofndagurinn sé þegar bankarnir eru stofnaðir október 2008 þ.e. krafan getur aldrei verið eldri en bankarnir sem innheimta kröfuna!

Hvað segir FME við þessu?  Ætlar stofnunin að rækja eftirlitshlutverk sitt?

42 hafa staðist hæfnismat

Stórundarlegt að enginn ráðamaður eða eftirlitsstofnun bregst við.

Nú er svo komið að Hagsmunasamtök heimilanna hafa sent frá sér yfirlýsingu vegna endurútreikninga erlendra lána þar sem þau vara fólk við að undirrita nýja samninga vegna lána sinna.  Yfirlýsinguna má sjá hér.  Þessi yfirlýsing er í samræmi við yfirlýsingu frá Umboðsmanni skuldara og Talsmanni neytenda.

Það sem er hins vegar alveg stórundarlegt í þessu öllu, er að enginn ráðamaður eða eftirlitsstofnun bregst við þrátt fyrir að dómur sé fallinn og ljóst sé á öllum lögum að verið er að sniðganga neytendarétt og ganga freklega á eignarréttarákvæði stjórnarskrár!

Maður hlýtur að spyrja sig til hvers þetta fólk er, sem kosið var a þing?  það er slæmt ef það hefur gleymt hlutverki sínu! 

Tillögur um skuldamál 400 fyrirtækja

Ekkert áfram, allt stopp!

Það kemur ekkert á óvart að forysta Vg ætli sér að halda ótrauð áfram, þrátt fyrir að þungavigtarfólk eins og Atli Gíslason og Lilja Mósesdóttir segi sig úr þingflokknum (ekki flokknum Vg).  Þrátt fyrir að fara ekki að stefnu flokksins í einu né neinu, nema það standi í stefnunni að halda völdum "no matter what" þá halda þau ótrauð áfram! 

En á meðan þetta ríkisstjórnarmynstur, hinnar alíslensku vinstristjórnar með hugmyndafræði aftan úr forneskju, sem kallar sig hina "norrænu velferðarstjórn" fer fyrir seglskútunni Ísland, þá er stefnan einfaldlega:

EKKERT ÁFRAM, ALLT STOPP!

Maður vonaði að Ísland héngi í V-kreppu, en nú er útlit fyrir að hér verði annað hvort U-kreppa eða L-kreppa.  Slíkt veltur einmitt á því hvort stefnan verður áfram

EKKERT ÁFRAM, ALLT STOPP!

Halda áfram í ríkisstjórninni

Umboðsmaður skuldara segir endurútreikninga eignaupptöku og fari gegn neytendavernd.

Nú hefur embætti Umboðsmanns skuldara sett tilkynningu á heimasíðu sína (ótrúlegt að fjölmiðlum þykir þetta ekki fréttnæmt), þar sem komist er að þeiri niðurstöðu að:

1. Að endurútreikningur lána sé í samræmi við lög frá alþingi
   
2. Að aðferðarfræðin í núgildandi lögum samræmist ekki Evróputilskipun um neytendavernd
   
3. Að hækkun höfuðstóls og bakreikningar féli í sér skerðingu á eignarrétti og sé hugsanlega ólögmæt eignaupptaka

Að þessari sömu niðurstöðu komst ég hér í fyrri pistli mínum og rakti ástæður. 

Eftir stendur að næsta skref hlýtur að vera það að fara fram á eignarnámsbætur úr hendi ríkissjóðs þar sem ráðherra og alþingi settu lög sem beinlínis heimiluðu eignaupptöku. 

Spurning hvað Umboðsmaður alþingis segir við þessu?

Hvað á að gera við ráðherra og þingmenn sem samþykkja eignaupptöku hjá almenningi?  Þarf að kalla saman nýjan Landsdóm fyrir núverandi stjórnvöld?