ESB kemur að EFTA dómstólnum vegna Icesave - enn sækir íslenska ríkið um inngöngu!

Nú berst frétt af því að framkvæmdastjórn ESB vilji aðild að Icesave málinu fyrir EFTA dómstólnum.   ESB ríkið ætlar sér væntanlega að skerast í leikinn þar sem Ísland hefur raunverulega sterkt mál í höndunum.    Ef niðurstaðan verður hins vegar Íslandi í óhag, þá þarf að sækja skaðabótamál fyrir héraðsdómi Reykjavíkur og við þyrftum að greiða í íslenskum krónum, ekki erlendum gjaldeyri.

Þrátt fyrir að ESB fari nú beinlínis gegn okkur sem ríki, þá ætlar ríkisstjórn Íslands enn að halda áfram og sækja um inngöngu í ESB ríkið.  Ég er ekkert hissa varðandi Samfylkinguna, en ég á varla orð yfir VG.  Allt fyrir völdin, hugsjónir fyrir lítið, ekkert!

Þessi stjórnvöld stóðu ekki með þjóð sinni í Icesave málinu og þurfti almenning og forseta til að stöðva þá aðför.  Þessi stjórnvöld settu kröfuhafa og banka ofar almenningi í landinu og settu lög þvert á stjórnarskrána og eignarétti fólks.  Neytendalöggjöf er eins og hún sé ekki til.  Ekkert af þessu hefur ennþá fengið vinstri stjórnina til þess að stíga niður með skömm.  

Nei, þau eru alveg að rúlla þessu upp og hæstánægð! 

ESB vill aðild að Icesave málinu

Þjóðin og stjórnarskráin - breytum því sem sátt ríkir um.

Nú í aðdraganda forsetakosninga er eðlilegt að fólk ræði stjórnarskrána og breytingar á henni. Þrátt fyrir að ekki væri meirihluti á þingi fyrir þjóðaratkvæðagreiðslu um breytingar meðfram forsetakosningum, þýðir það ekki, að ekki þurfi að spyrja þjóðina eins né neins. Mín tilfinning er sú að mikill hluti landsmanna vilji hafa eitthvað um þetta að segja, þó þeir telji sig ekki næga sérfræðinga til að hafa vit fyrir öllu. Þetta er ekkert einfalt! Ég persónulega er ekki áhugasöm um að blanda forsetakosningum og stjórnarkrárkosningum saman. Ég geri mér hins vegar grein fyrir því að þetta tvennt fléttast saman ef breyta á hlutverki forseta og þings. Ég er líka hrædd við að umbylta stjórnarskráni á einu bretti. Ég er náttulega óttalegt íhald og vil engar breytingar, breytinganna vegna. Ég hins vegar styð það að margt í henni þurfi að breytast, en vanda þarf til og já það á að spyrja þjóðina. Við höfum tæknina og þurfum ekki forsetakosningar til þess. Rafrænar kosningar eru einfaldar og mun skilvirkari og fljótlegar því tölvur geta unnið úr niðurstöðum fljótt og örugglega. Það má auðveldlega finna aðra leið fyrir þá sem ekki geta tekið þátt í slíkum kosningum enda kannski um 15% kosningabærra manna eða minna að ræða.

Athyglisverð könnun var gerð í Reykjavík síðdegis á Bylgjunni og birt á visir.is nú 3 apríl s.l. Þarna var verið að spyrja grunndvallaspurninga um stjórnarskrána okkar. Þótt þessi spurningakönnun sé kannski ekki sú vísindalegasta og taki aðeins til þeirra sem hlusta á Reykjavík síðdegis og fara inn á visir.is til þess að svara, gefur hún mikilvægar vísbendingar. Nægilegar vísbendingar að mínu mati til þess að hér verði kostað til alvöru könnunar allra kosningabærra manna um þessi efnisatriði hjá þjóðinni til þess að leggja til grundvallar breytingum á stjórnarskráni. Það mætti meira að segja gera þetta í tvennu, jafnvel þrennu lagi til þess að sjá hvað er umdeilt og hvað ekki og spyrja svo endanlega nánar út í það sem mikill meirihluti kjósenda er sammála um að breyta. Í þessari könnun Reykjavík síðdegis er mjög afgerandi svarhlutfall þ.e. í sumum spurningum fer hlutfall yfir 70% sem verður að teljast hátt, en í öðrum liggur það á bilinu 41-59% sem er ekki eins afgerandi.

Þegar spurt er um hvort tillögur stjórnlagaráðs eigi að liggja til grundvallar frumvarpi að nýrri stjórnarskrá er munurinn lítill þ.e. 57% segja já en 43% segja nei. Þetta er því umdeilt atriði líkt og sjálfar stjórnlagaþingskosningarnar sem voru dæmdar ógildar með dómi.

Þegar spurt er um hvort í nýrri stjórnarskrá skuli vera ákvæði um þjóðkirkju á Íslandi er lítill munur þ.e. 59% segja já en 41% segja nei. Þetta er því umdeilt atriði samkvæmt þessari könnun og ekkert afgerandi svar í átt til sáttar.

Þegar spurt er um hvort eigi að vera persónukjör í kosningum til Alþingis í meira mæli en nú, kemur í ljós afgerandi hlutfall þ.e. 75% segja já en 25% nei. Þetta gefur vísbendingu um að meirihluti vilji breyta þessu og þá er eðlilegt að spyrja nánar út í slíkt með undirspurningum. Þegar spurt er hvort atkvæði kjósenda eigi að vigta jöfn á öllu landinu kemur einnig í ljós afgerandi hlutfall þ.e. 71% segja já en 29% nei. Þetta atriði er eitt af því sem þarf að skoða nánar og reyndar benda þessar tvær spurningar um persónukjör og vigt atkvæða til þess að meirihluti gæti viljað breyta kosningakerfinu okkar.

Þegar spurt er um hvort vilji sé til þess að tiltekið hlutfall kosningabærra manna geti krafist þess að mál fari í þjóðaratkvæði er hlutfallið mjög skýrt þ.e. 80% segja já en 20% nei. Þetta bendir til þess að meirihluti sé raunverulega ánægður með þá virkni sem núverandi forseti Ólafur Ragnar hefur sýnt í embætti. Þetta er því atriði sem þarf að spyrja nánar um með undirspurningum.

Þegar spurt er um hvort náttúruauðlindir sem ekki eru í einkaeigu eigi að vera lýstar þjóðareign er svarhlutfallið einnig skýrt þ.e. 77% segja já en 23% nei. Þetta bendir til þess að hér þurfi að spyrja nánar. Grundvallaratriði til þess að geta spurt um auðlindir, er þó að hugtakið „auðlind“ verði skilgreint þannig að allir viti hvað þeir eru að kjósa um. Það þarf að skilgreina hvað á að teljast „auðlind“ samkvæmt stjórnarskrá. Land í heild? Loft, andrúmsloft, blómin í haganum , moldin, mölin, fjallgrösin, ár, vötn, grunnvatn, málmar, orka, sjávardýr, dýr á landi o.s.frv. Hvar á að draga mörkin? Af þessu leiðir að spyrja þarf um eignarréttindi og nýtingarétt.

Það er ljóst að það þarf að vanda miklu betur til við breytingu á stjórnarskrá heillar þjóðar en ekki keyra breytingar í gegn með offorsi og látum á völtu þingi. Um breytinguna þarf að ríkja sátt meðal þjóðarinnar, ekki bara á þessu sama valta þingi. Þótt einhverjir segi að þingið sendurspegli þjóðina þá er ég ekki viss um að margir séu því endilega sammála um þessar mundir. Mjög margir vilja alþingiskosningar nú og vantraustið er nánast algjört. Það er ljóst af þessu að flestir svarendur könnunarinnar vilja breyta atriðum eins og persónukjöri, atkvæðavægi, þjóðaratkvæðagreiðslum og eignarréttindum auðlinda. Þá á þingið að einhenda sér í þá vinnu og vanda til spurningakönnunar á landsvísu til allra kosningabærra manna og nýta til þess tæknina. Það gæti gerst með 2-4 spurningakönnunum eftir því sem svör liggja fyrir. Það á að breyta því sem flestir eru sammála um en láta annað sem er umdeildara bíða síns tíma. Stjórnarskrá má breyta með því að tvö þing samþykki breytinguna þ.e. kosningar þurfa að vera á milli. Persónulega finnst mér það fyrirkomulag ágætis öryggisventill. Misvitrir stjórnmálamenn eru þá ekki að ráðskast með þessa grundvallarlagastoð íslenskrar þjóðar án fyrirhafnar og umræðu.

Breytum því sem sátt ríkir um, ekki hinu. Það þarf hins vegar að drífa sig, enda ekki mikill tími er til stefnu. Ég vil alla vega sjá kosningar frekar fyrr heldur en seinna þó ég fái ekki persónukjörið sem ég vildi að sinni. Maður fær heldur ekki alltaf allt sem maður vill!

Könnunina sem ég vísa til er fjallað um hér http://www.visir.is/um-80-prosent-vilja-ad-almenningur-geti-krafist-thjodaratkvaedagreidslu/article/2012120409715?fb_ref=under&fb_source=home_multiline 

Spyrjum fyrst, kjósum svo......

Lengi höfum við Íslendingar viljað halda í þá hefð að forsetaembættið okkar sé ópólitískt. Litið svo á að forseti vor sé sameiningartákn þjóðarinnar. Öryggisventill ef einræðistilburðir eða eitthvað það er gert á þingi sem fer gegn þjóðarhagsmunum. Ólafur Ragnar sannaði gildi sitt sem þessi öryggisventill þegar alþingi strauaði Icesave í gegnum þingið. En alveg frá því Ólafur Ragnar bauð sig fram til forseta hefur forsetaembættið í raun verið rammpólitískt, enda maðurinn mikill pólitíkus. Embættið hefur líka tekið ákveðnum breytingum. Ég tek það fram að ég er ekki á móti því að forseti beiti neitunarvaldi sínu sér í lagi þegar tugþúsundir undirskrifta berast um að setja mál í þjóðaratkvæðagreiðslu. Það er einmitt þannig sem mér finnst að þetta eigi að virka. Hins vegar hefur minn skilningur á Stjórnarskrá okkar verið sá að ef þjóðin er sammála forsetanum um að neita lögum, þá skuli sitjandi ríkisstjórn víkja. Sviss hefur brúkað þjóðaratkvæðagreiðslur til margra ára og er ekkert sem bendir til annars en að þær virki vel ef rétt er að staðið. Við þurfum því ekkert að láta sem við séum að finna upp hjólið hér, enda erum við engir snillingar þótt margir hafi haldið það um nokkurt skeið!

Nú hafa nokkrir frambjóðendur stigið fram og vilja í embætti forseta Íslands. Eflaust munu margir reyna að telja okkur trú um að þeir séu ópólitískir og alveg lausir við alla flokkadrætti, tengsl, sérhagsmuni eða annað slíkt. Jafnvel reyna að skauta fram hjá skoðunum um inngöngu í ESB. En ef við erum einlæg og hreinskilin þá sjá þeir sem vilja opna augun að ESB málin vofa yfir þessari kosningu til embættis forseta. Þetta mál er ekki bara undirliggjandi heldur allt um kring. Alþingi samþykkti án þess að spyrja þjóðina að sækja um inngöngu i ESB. Gleymum því aldrei. Kosningarnar eru því orðnar rammpólitískar og alveg eins gott að fara út í þær og iðka þær á þeim forsendum í stað þess að villa um fyrir kjósendum á kostnað lýðræðisins. Ef upplýsingar til kjósenda eru loðnar, óljósar eða látið leggjast undir höfuð að segja frá, virkar lýðræðið ekki. Fjölmiðar verða að sjá til þess að spyrja frambjóðendur réttu spurninganna, þjarma að frambjóðendum og bakgrunnskanna, til þess að lýðræðið sé virkt. Við sem kjósendur eigum rétt á upplýsingum þótt frambjóðendur vilji ekki upplýsa. Við ættum að vera farin að átta okkur á því að SPYRJA fyrst, KJÓSA svo! Það gengur ekki lengur að fólk komi fram og segist vilja þetta og hitt, standi fyrir einhvern málstað, en fari svo og geri eitthvað allt annað og þar með stundi blekkingarleik um atkvæði fólks. Það er miklu heiðarlegra að hafa þetta uppi á borðum og kalla hlutina réttum nöfnum. Hvað er að því að vera samkvæmur sjálfum sér og fylgja sannfæringu sinni? Æji já ég gleymdi. Það skilar oftast ekki völdum nema meirihlutinn sé sammála líka! Það er lýðræði. Annað er hræsni og hroki!

Í dag þegar stjórnmálamaður eða frambjóðandi segist ætla að labba Laugarveginn, þá er maður ekkert hissa á því að hitta hann eftir kosningar úti á Granda. Jafnvel komast að því að hann gekk aldrei Laugarveginn! Slíkt náttulega gengur ekki. Ef frambjóðandi segist ætla í vestur, þá á hann ekki að fara í austur. Það eru svik við kjósendur og merki um að lýðræðið sé ekki að virka. Svona rétt eins og falið og flækt eignarhald á fyrirtækjum tengdra aðila til þess að ná meiriháttar markaðshlutdeild á kostnað neytenda.  Réttar upplýsingar til kjósenda eru forsenda þess að lýðræðislegar kosningar geti farið fram og endurspegli VILJA kjósenda. Fjölmiðlar hafa því ærnu og mikilvægu hlutverk að gegna. Við sem kjósendur þurfum líka að muna að treysta ekki í blindni og spyrja fyrst, kjósa svo.

Forsetakosningar á Íslandi nú árið 2012 tæpum 4 árum eftir hrun, snúast ekki um neitt annað en pólitík. Þar sem ég persónulega er mikill ESB andstæðingur þá mun ég eðlilega EKKI kjósa neinn þann sem minnsti möguleiki er á að vilji okkur inn í ESB. Hvorki í fosetakosningum nú eða komandi prófkjörum. Aðrir hafa síðan sína skoðun á þessu máli, eðlilega. Stöndum nú einu sinni upp fyrir sjálfum okkur og vöndum okkur sem kjósendur

Þóra komin með lágmarksfjölda

Dómurinn er skýr – nú biðjum við um að leiksýning hræsninnar hætti og tjaldið falli!

Nú loks hefur fallið dómur í Hæstarétti sem segir skýrt að ekki sé hægt að setja lög afturvirkt og heldur ekki reikna afturvirka vexti þ.e. breyta skilmálum lánasamninga afturvirkt ef fullnaðarkvittun úr hendi kröfuhafa hefur verið gefin út, án athugasemda. Ekki það að á þetta hefur lengi verið bent og varað var sérstaklega við lögum 151/2010 og að ákvæði í þeim færu gegn Stjórnarskrá Íslands.Allar slíkar viðvaranir voru hafðar að engu og meirihluti alþingis gekk fram eins og Stjórnarskráin væri ekki til, hvað þá yfir önnur lög hafin, né heldur að þeir sætu á alþingi í umboði almennings og ættu að gæta hagsmuna hans í öllum málum.

Nú virðist sem hagsmunaaðilar sem vildu láta breyta lánasamningum afturvirkt og fengu til þess í lið með sér ráðherra ríkisstjórnar Íslands og alþingi þegar sett voru lög nr.151/2010 tali hver um annan þveran eins og dómurinn sé eitthvað óljós. Meira að segja stjórnvaldsstofnanir eins og Seðlabanki og FME. Þetta er allt svo flókið og óskiljanlegt! Það er reynt að týna allt til og þvæla og bulla út og suður þar til liðið veit varla hvert það er komið í orðum sínum og lélegri vörn.

Það alvarlegasta af öllu er þó að meirihluti alþingis sem sór þess eið að verja Stjórnarskrá landsins þegar fólk tók þar sæti, virðist hafa það plagg að engu og setur lög sem ganga þvert á eignarréttarákvæði hennar. Að sitja hjá er lítil afsökun í slíku máli. Ef alþingismenn hafa ekki lesið stjórnarskrána og vita ekki að hún setur grunninn að öðrum lögum landsins og engin lög eru rétthærri en hún, þá þurfa þeir verulega að hugsa stöðu sína og hvort þeir séu hæfir til þess að sitja á löggjafarsamkundu þjóðarinnar, hvað þá fara með framkvæmdarvaldið.

Það er spurning hvort þjóðin þurfi nú að fá forsetann eina ferðina enn til þess að bjarga sér og taka umboð ríkisstjórnarinnar til baka og boða til kosninga. Ólafur Ragnar forseti vor hefur alltaf haft sterka skoðun á Stjórnarskráni. Ekki væri óeðlilegt að fjölmiðlar fengju hans álit á því hver staða ríkisstjórnar og meirihluta alþingis væri nú þegar sett hafa verið lög sem brjóta þessa sömu Stjórnarskrá!

Í dómnum sem kveðinn var upp þann 15. febrúar s.l. sjá hér http://www.haestirettur.is/domar?nr=7876 segir:

Þegar öll framangreind atriði eru virt heildstætt og það lagt til grundvallar sem áður greinir, að greiðslutilkynningar varnaraðila og fyrirvaralaus móttaka hans á greiðslum í samræmi við þær tilkynningar hafi jafngilt fullnaðarkvittunum, þykir það standa varnaraðila nær en sóknaraðilum að bera þann vaxtamun sem af hinni ólögmætu gengistryggingu hlaust og um er deilt í málinu. Er því fallist á með sóknaraðilum, að sá rangi lagaskilningur sem samkvæmt framansögðu lá til grundvallar lögskiptum aðila í upphafi og þar til dómur Hæstaréttar gekk 14. febrúar 2011 verði í uppgjöri aðila einungis leiðréttur til framtíðar. Af því leiðir að varnaraðili getur ekki krafið sóknaraðila um viðbótargreiðslur vegna þegar greiddra vaxta aftur í tímann, en á því var yfirlýsing hans um skuldajöfnuð byggð.

Um lög 151/2010 segir í dómnum:

Með almennum lögum er ekki unnt, með svo íþyngjandi hætti sem á reynir í málinu, að hrófla með afturvirkum hætti við réttarreglum um efni skuldbindinga og greiðslur skulda frá því sem gilti þegar til þeirra var stofnað og af þeim greitt. Færi slíkt í bága við þá vernd eignarréttinda sem leiðir af 72. gr. stjórnarskrárinnar. Af þessum sökum fá nefnd lög ekki haggað þeirri niðurstöðu sem komist er að í kafla IV hér að framan.

Af framansögðu leiðir að varnaraðili átti ekki kröfu á hendur sóknaraðilum vegna vangreiddra vaxta af skuldabréfi nr. 712986 fyrir liðna tíð þegar hann lýsti yfir skuldajöfnuði 16. febrúar 2011.

Nú eiga stjórnvöld að sjá sóma sinn í því að þessum dómi verði fullnægt og ganga fram fyrir skjöldu. Einhver þarf að segja fólki hvað það á að gera næstu mánaðarmót þegar því berast greiðsluseðlar á ólöglega endurútreiknuðum lánum á forsendum laga nr. 151/2010. Það þarf ekki fleiri dóma til að segja að ekki sé hægt að setja lög afturvirkt og ekki sé hægt að hrófla við löglegum ákvæðum í lánasamningum afturvirkt ef fullnaðarkvittun án athugasemda hefur komið fyrir. Það þarf heldur ekki fleiri dóma til að segja að fjármálastofnanir semja einhliða lánaskilmála og verða því að bera hallan af ef þeir eru ólöglegir eða illa samdir. Það einfaldlega má ekki halla á neytendur í slíkum málum samkvæmt 36.gr samningalaga.

Ef enn á að halda áfram með leikriti hræsninnar, þá hafa íslensk stjórnvöld lagt niður réttarríkið og upplausnin er orðin fullkomin. Allt hagkerfi landsins á undir því að hér fari hlutir að hreyfast og komast upp úr hjólförunum. Það gerist ekki með því að ólöglega útreiknuð lán sligi einstaklinga og fyrirtæki. Það má því alveg færa rök fyrir því að svo íþyngjandi afturvirkt ákvæði í lögum sem fer gegn stjórnarskrá hafi beinlínis skaðað endurreisn hagkerfisins og efnahag landsins.

Næsta verkefni þarf að vera verðtryggðu lánin og þó fyrr hefði verið. Það gengur ekki að hér sé enn verið að ræða þessi mál og ekkert dómsmál hafi farið af stað til þess að taka af skarið. Eru virkilega ekki nokkrir af þeim tugþúsundum heimila sem geta tekið sig saman og höfðað hópmál og deilt þannig kostnaði að málsókn. Það mætti jafnvel biðja almenning að leggja einhvern smá pening á reikning til styrktar slíku máli, enda flestir landsmenn sem hafa hag af slíku máli og að það verði til lykta leitt.

Gæti lækkað lán fólks verulega

Bensín hækkar og boðin bílalán á 8-9% breytilegum vöxtum og yfirvofandi er verðbólga og hækkun stýrivaxta!

Það virðist nákvæmlega ekkert hafa breyst á Íslandi eftir heilt bankahrun og hrun samfélagsins. Nú undanfarið hefur ekki vantað auglýsingarnar um bílalán til almennings til þess að hvetja okkur Íslendinga til þess að yngja upp bílaflotann, sem óðum eldist og eldist. Nú er hin besta blómatíð hjá venjulegum bifreiðaverkstæðum og á götum sjást beyglaðir bílar, rispaðir, sumir hreinlega skrölta um og í hverfum seint á kvöldin heyrast drunur í ónýtum hljóðkút sem einhver hefur ekki efni á því að skipta um. Viðgerðir á bílum eru heldure ekki ódýrar þar sem krónan er jafn veik og við hrun og mikil verðbólga þannig að allir innfluttir varahlutir eru verðlagðir eins og gull.

Auglýsingarnar til okkar eru hverri annarri glæsilegri, en Landsbankinn slær þó öll met. Myndskeið af ungri metnaðargjarnri, mjög upptekinni útivinnandi móðir með fjóra drengi sem þarf að skutla hægri vinstri í skóla og tómstundir eins og tíðkast í íslensku samfélagi, á tvo glæsilega bíla á bílaláni frá Landsbankanum og er alsæl með lífið. Bankinn bjargaði henni, algjörlega! Skjáauglýsing frá sama banka hljóðar upp á bílalán með 8,55 % breytilegum vöxtum í 84 mánuði (7.ár). Mjög margt getur gerst á 7 árum eins og við vitum í efnahagsmálum lítillar þjóðar, hvað þá heimsins. Á einni heimasíðu bílaumboðs las ég að upphæðir bílasamnings gætu breyst! Breyst! Það er sem sagt ekkert öruggt hvaða upphæð verið er að skrifa undir!

Ef þetta er nú aðeins sett í samhengi við raunveruleikann þá má ætla að sex manna fjölskylda, því ég ætla að gera ráð fyrir að metnaðargjarna móðirin sé ekki einstæð, þurfi að hafa sig alla við, ef reka á tvo bíla miðað við hve mikið skutl móðurinnar er vegna áhugamála barnanna sem ekki eru heldur ókeypis, hvað þá bensínið komið í 250 kr pr.líter, tryggingarnar, eða tíminn sem í þetta fer frá vinnu. Hér varð allt brjálað þegar bensínlíterinn fór forðum yfir 160 kr en nú segir enginn neitt!

Bílálán eru ekki gefins í dag enda væri fólk eflaust í mun meira mæli að yngja bílaflotann ef svo væri og teldi það mun skárra, en að standa í rándýrum viðgerðum á bílum sínum sem bila eðlilega vegna aldurs!
Bílalán eins og býðst frá fjármálastofnunum í dag eru almennt á 8-9% breytilegum vöxtum í árferði þar sem verðbólga fer vaxtandi (nú 6%) og búist er við að seðlabanki landsins hækki stýrivexti á næstu misserum. Lán með 9 % vöxtum í 6% verðbólgu = 15% og galopið varðandi hækkun vaxta og verðbólgu !!

Þetta hljómar hreinlega ekki skynsamleg fjárfesting og venjulegt fólk hlýtur að stoppa aðeins við áður en það stekkur á glaðninginn.

Hvenær ætla fjármálastofnanir að fara að skilja það, að við venjulegur neytandi viljum vita hvað við erum að fara að borga í þessi 7 ár sem lánið varir. Lánasamningar eiga ekki að vera eins opnir í alla enda eða eins og veðurfræði þar sem puttanum er stungið upp í loft og vonast eftir blíðu, en óveðurskýin hrannast upp. Það er ekki endalaust hægt að setja upp sólgleraugun og segja „brostu, fáðu þér lán og þetta reddast“!

Þegar tekin eru neytendalán á það að liggja kýrskýrt fyrir hvað fólk er að fara að borga og greiðsluáætlun á að vera nákvæm og skýr. Samkvæmt samningalögum 36.gr má ekki halla á neytendur í þessum viðskiptum nú frekar en fyrr, annað er í raun ósanngjarnir samningsskilmálar enda einhliða og fjármálastofnun er sérfræðingurinn í þessum viðskiptum. Hvað er svona erfitt fyrir fjármálastofnanir að horfa sjálfir í skýin sem þeir segjast vera að gera alla daga og átta sig á að þeir sjálfir þurfi að taka áhættuna á því að lána bílalán með föstum óverðtryggðum vöxtum og að greiðslan einfaldlega sé alltaf sú sama allan lánstímann þannig að fólk viti nákvæmlega hvað það er að kvitta undir. Ef fjármálastofnunin misreiknar sig á slíku neytendaláni þá á hún að bera hallann af því, ekki neytandinn. Bílverðið rýrnar eðlilega ár frá ári og því er eðlilegt að lánið rýrni líka, en hækki ekki langt umfram verðgildi veðsins!

Það er endalaust gengið út frá því að íslenskir neytendur séu hin mestu fífl og við höldum áfram að leyfa það!

Bensínverð yfir 250 krónur

Þingmenn tala um persónukjör, en ætla svo að lýsa vantrausti á þingmann sem kaus samkvæmt sannfæringu sinni og bölsótast út í lýðræðið!

Það verður mörgum flökurt að horfa upp á hvernig til eru orðin pólitísk réttarhöld á Íslandi í boði íslenskra alþingismanna og núverandi stjórnarflokka. Slíkt er fremur eitthvað sem við erum vön í einræðisríkjum. Þessir alþingismenn tala um mannréttindi, réttlæti, lýðræði, persónukjör og að þingmenn eigi að greiða atkvæði samkvæmt sannfæringu sinni eins og lög kveða á um, á tillidögum. Þessir sömu þingmenn vilja nú lýsa vantrausti á forseta alþingis (sem er líka alþingismaður) sem einmitt fór eftir sannfæringu sinni eins og henni ber. Sama forseta alþingis og fékk álit lagavarðar alþingis áður en hún tók mál á dagskrá og vandaði þannig til vinnu sinnar. Hvernig halda þessir sömu þingmenn að atkvæðagreiðslur á alþingi væru ef alþingismenn væru einmitt persónukjörnir til þings? Þessir alþingismenn tala um mannréttindi og réttlæti, en víla ekki fyrir sér að láta einn mann á þingi taka á sig hrunið á meðan öðrum er bjargað af pólitískum félögum sínum. Mann sem kaus að bjarga Íslandi frá gjaldþroti með neyðarlögunum. Mann sem einn situr fyrir Landsdómi þrátt fyrir að aðalákæruliðum gegn honum hafi verið vísað frá. Þessir sömu þingmenn halda að uppgjörið á hruninu felist í því að skjóta einn mann á meðan það kýs hina sem sátu í sömu ríkisstjórn, í ráðuneyti bankamála og sérstakri ráðherranefnd um ríkisfjármál, sér til forystu og til að dæma hann!

Svo eru alþingismenn hissa á því að þeir njóti ekki trausts mikils hluta þjóðarinnar!

Á Íslandi hefur það ávalt verið þannig að hver ráðherra ber ábyrgð á sínu ráðuneyti og ræður því. Einmitt þess vegna losuðu núverandi forystumenn ríkisstjórnarinnar sig við Jón Bjarnason, af því hann fór sínar leiðir, í sínu ráðuneyti. Ætli Ögmundur Jónasson verði ekki næstur fyrir að hafa farið eftir sannfæringu sinni og yfir höfuð að hafa samvisku!

Fólk sem talar um persónukjör, mannréttindi, lýðræði og réttlæti, en ætlar svo að lýsa vantrausti á þá sem kjósa samkvæmt sannfæringu sinni, fórna einum manni sem bjargaði landinu frá þroti og agnúast út í lýðræðislega kosningu á alþingi, á enga innistæðu fyrir atkvæðum fólks. Raunar hafa þessir alþingismenn svikið fólkið sem kaus það í síðustu kosningum og fótum troða lýðræðið. Slíkt fólk er einfaldlega ekkert að marka og orð þeirra eru tóm og eingöngu töluð í þeim eina tilgangi að koma sjálfum sér til æðstu metorða og valda. Menn geta ekki látið kjósa sig út á það að berjast fyrir lýðræðinu, en á sama tíma agnúast út í niðurstöðu í lýðræðislegri kosningu. Það trúir enginn þingmönnum sem segjast vilja persónukjör, en vilja þó ráða yfir atkvæðum annarra samþingmanna sinna!

Er það þannig fólk, sem talar í tóma hringi, sem við viljum sjá á alþingi eftir allt sem á undan er gengið?

Erfitt fyrir stjórnmálin

Ekki benda á mig!

Það er alltaf sama sindromið í íslensku samfélagi og hefur ekkert breyst frá hruni. Og mun eflaust ekkert breytast því miður. Hér er keyrt áfram á sama fólkinu í stjórnsýslunni, sömu ó-reglunum og ólögunum, sömu andverðleikunum. Nú hefur komist upp um 13 ára svindl á neytendum varðandi notkun á iðnaðarsalti í matvæli. 13 ár! Nokkuð langur tími sem menn hafa litið í hina áttina og þykjast nú ekki skilja orðið „industri“ utan á saltpokunum. Spurning hvort þeir eru virkilega hæfir til að stýra framleiðslufyrirtækjum, hvað þá eftirlitsstofnunum ef þeir kunna ekki að fletta upp í orðabók, fyrst þeir skilja ekki orðið! Eftirlitsaðilar á Íslandi virðist bara fá sér kaffi og bíða eftir launaumslaginu. Hvað er eiginlega með eftirlit á Íslandi? Hvað stendur í starfslýsingunni þegar þetta fólk er ráðið!

Enn og aftur er verið að spara aura á kostnað öryggis og heilsu og réttinda neytenda. Iðnaðarsalt er ódýrara en matarsalt. Lög og reglur eru eins og hver annar skeinipappír. Hugsunin, það sem þú veist ekki, skaðar þig ekki er allsráðandi og þú brýtur ekki lög nema það komist upp um þig!

Við höfum öll séð hvernig eftirlit með fjármálafyrirtækjum var og er. Hvað þá hvernig ekki hefur verið farið eftir neytendalöggjöf í landinu varðandi neytendalán! Nú er það eftirlit með matvælum og framleiðslu sem virðist í molum og ekki var innflutningur á gervibrjóstum betri, díoxín.

Maður spyr sig hvort ekki er tilefni fyrir fréttamenn/rannsóknarblaðamenn að skyggnast undir yfirborðið varðandi fleiri eftirlitsstofnanir t.d. í brunamálum, vinnueftirlit, eftirlit með veitingastöðum, brennisteinsmengun frá jarðvarmavirkjunum o.s.frv.

Á Íslandi eru það framleiðendur sem hafa eftirlit með sjálfum sér að stórum hluta. Hvaða snillingur fann eiginlega upp á þeirri hugmyndafræði? Maður bara spyr!

Stofnanir deila um salt

Eldfjallajarðvegur er Kadmíumríkur - þess vegna er óæskilegt að hátt magn sé í áburði hér!

Það er eitt sem gleymist alveg í þessari umræðu t.d. í Kastljósi áðan þ.e. af hverju reglurnar hér á Íslandi kveða á um að það skuli vera minna Kadmíum í áburði. Ætli höfuðástæðan sé nú ekki sú að hér er eldfjallajarðvegur og í honum er einmitt mikið Kadmíum ásamt öðrum þungmálmum.  Það er því ekki æskilegt að hátt magn af Kadímum og þungmálmum sé einnig í áburði.   

Þess vegna hefði verið ENN MEIRI ÁSTÆÐA að innkalla þetta strax en ekki að vísa bara í að það hafi verið eldgos og svona (með enn meiri Kadmíum)!!! Svo bera nú bændur yfirleitt tvisvar á túnin yfir sumarið er það ekki, svo það hefði í það minnsta verið hægt að koma í veg fyrir hinn seinni umferðina

Gleymum ekki að allt rennur þetta á endanum með regnvatni út í vötn, ár og læki og skolast til sjávar, þar sem matarkistan okkar er.

Enn og aftur sannast það að það sem gengur í ESB og ríkjum meginlandsins á ekki við á Íslandi!  Ísland er eldfjallaeyja úti í ballarhafi með öllum þeim kostum og göllum sem því fylgir.  En það er engin afsökun fyrir umhverfissóðaskap á svo gjöfulu og góðu landi sem gæti verið í forystu í umhverfismálum í heiminum.   Það verður að fara að taka með í reikninginn hvað mengun er að kosta þjóðfélagið og hver ávinningurinn er að koma í veg fyrir hana með öllum tiltækum ráðum í hvaða formi sem hún er.

Þegar upp er staðið eru umhverfismál ekkert annað en heilbrigðismál.  Ef krabbameinsvaldandi mengun er út um allar jarðir eða annað það sem getur aukið á óþol, ofnæmi og asma, þá gerir það ekkert annað en að kosta ríkið meiri í heilbrigðismálum með ótímabærum heilsumissi og dauða fjölda fólks að ástæðaulausu.

Samkvæmt lögum og reglum þá ber stjórnvöldum (þ.e. opinberri stofnun eins og þessari sem um ræðir) að upplýsa um mengun.  Það er því ekki um að ræða að viðkomandi stofnun geti tekið þá ákvörðun að gera það ekki!

MAST upplýsti ekki um mengun

Nýtt ár, nýjar áskoranir – gleðilegt ár og takk fyrir það gamla

Þegar nýtt ár hefst, eru tímamót.  Þá er oft gott að hugsa upp á nýtt og byrja á einhverju sem maður hefur ekki haft orku í að gera fyrir áramótin, í öllu jólastressinu.  Pústa aðeins yfir áramótahelgina og gefa svo í af fullum krafti í átt að því nýja takmarki sem hver og einn setur sér.   Á tímamótum er líka gott að stokka upp og taka ákvarðanir og raunar nauðsynlegt.   Einhverskonar hreinsun, út með það sem ekki gengur upp og finna nýjar leiðir, breyta um kúrs, stefnu.  Það eru til dæmis tímamót hjá ríkisstjórnarflokkunum eins og sést á nýrri ráðherraskipan.  Ríkisstjórnin hefur í  raun upplýst okkur um það undanfarið að samstarfið gengur ekki upp með því að leita til annarra flokka um að verja þau hugsanlegu vantrausti.  Þau treysta ekki lengur á sinn eigin meirihluta á þingi, en þó segjast þau hafa meirihluta og sitja áfram!   Áramótin á þeim bæ eru meira að segja notuð til þess að skipta út fólki í ríkisstjórn, tja eða færa fleiri ráðuneyti öllu heldur á hendur færri til þess að ná fullri stjórn.   Þetta er auðvitað hentugt ef maður treystir engum nema sjálfum sér fyrir verkum!  En ætli maður eyði nokkuð meiri tíma, né orku í að skilja hvað þau eru að gera eða hvert þau eru að fara.  Við sogumst með hvort sem okkur líkar betur eða verr enda öll á sömu skútunni.  Ekki það að maður hefur oft fundið fyrir sjóveiki undanfarin ár!

Ég ætla hins vegar að leyfa mér að vera bjartsýn svona í upphafi nýs árs, taka sjóveikistöflu og setja mér það takmark að eiga ánægjulegt og skemmtilegt starf fyrir höndum.  Reyna að láta gott af mér leiða eins og ég mögulega get og vinna verk mín af alúð.   Nýtt ár hjá mér þýðir nýjar áskoranir og ný verkefni að leysa.   

Við ykkur sem lítið hér við segi ég gleðilegt ár og takk fyrir það gamla og vona að ykkur farnist vel á árinu 2012 

FME fékk hvorki fé né heimildir frá viðskiptaráðuneyti til að nýta gagnagrunninn!

Nýjustu fréttir af eftirlitsgrunni FME benda til þess að eftirlitið gat hvorki vegna skorts á fjármunum né heimilda í lögum og reglum nýtt sér grunninn til þess að fylgjast með markaðsmisnotkun vegna hlutabréfakaupa.   (Ég horfði agndofa eins og margir á Kastljós fyrir nokkru þar sem sýnt var hvernig bankarnir keyptu í sjálfum sér og lánuðu gríðarlegar upphæðir til aðila án ábyrgða til þess að kaupa hlutabréf og halda uppi verðinu/blekkingu.)  FME heyrði á þessum tíma undir viðskiptaráðuneytið og samkvæmt lögum ber ráðherra ábyrgð á sínum málaflokki og þá sérstaklega því sem ekki er gert til þess að afstýra efnahagslegu tjóni sem og baka ríki eða almenningi skaða með vanrækslu. 

Með því að sjá hrunið fyrir fyrr, hefði hugsanlega mátt koma í veg fyrir mikið tjón saklausra borgara, skuldara og hlutafjáreigenda.  Skellurinn hefði ekki orðið eins stór og hann varð.

Er virkilega ekki kominn tími til að ræða ábyrð einstaka ráðherra og þá sérstaklega þess ráðherra sem var yfir bankamálum og FME?

Viðkvæðið hjá þeim sem eru á flótta frá athöfnum sínum virðist alltaf vera það sama.  „Allir gátu gert betur“ !     Allir hverjir?   Af hverju á að kenna ÖLLUM um þegar í raun snýst þetta um persónur og leikendur í ákveðnum ábyrgðarstöðum og gjörðir þeirra og hlutdeild í stærri atburðarrás sem hafði áhrif á heila þjóð?

Fyrir utan þá staðreynd að nú er komið í ljós að fjármálageirinn vissi vel að hér var allt að hrynja strax 2006-2007 og því trúir enginn lengur að allir ábyrgðaraðilar hafi verið í skugganum allt til hruns!

Hagkerfi heimsins á brúninni – mikil er ábyrgð manna sem bjóða sig fram fyrir heila þjóð!

Hér varð hrun eins og er loksins að renna upp fyrir okkur flestum.  Ekki öllum, en þó flestum sem betur fer.  En hrunið varð ekki bara á Íslandi heldur almennt í fjármálakerfum hins vestræna heims og þau eru enn að hrynja, því miður.  Það má segja að það hafi aðeins tekist að mýkja fallið sem var mjög hátt.  Þegar maður les erlendar fréttir og heyrir viðtöl við íslenska stjórnmálamenn, þá sýnist manni eins og margir kjósi að segja frá og horfa á atburðarrásina sem virðist mála sig upp, með bundið fyrir bæði augu og eflaust tappa í eyrum líka.  Það er gott að vera bjartsýnn, en það getur líka verið stutt yfir í heimsku, í það minnsta óvarkárni.  Mikil er ábyrgð manna sem bjóða sig fram fyrir heila þjóð!

Íslensk stjórnvöld keppast við að segja okkur að við séum fyrir vind og stefnum nú óðum upp á við, en reyna í sömu andrá að finna leiðir til að ná í lífeyrissjóðum landsmanna til þess að koma af stað framkvæmdum.  Nú síðast í gegnum lán frá Íbúðalánasjóði sem þegar er á hausnum og á ábyrgð ríkisins!

Evrópuríkin koma með hverja tilkynninguna á fætur annarri um að þau ætli að taka á skuldavandanum sem er að verða svo risavaxinn að það rísa hárin á höfði venjulegs fólks.  Meira að segja AGS er orðið skelkað og hefur líst því yfir að ef stærri ríki falla geti sjóðurinn ekki bjargað.  Spurning hvenær fjárfestar fatta að sífellt er kallað „við björgum, við björgum“ en raunverulega er hvíslað „við getum það ekki, við getum það ekki“!

Bandaríkin með sinn fallandi dollara og risavaxinn skuldavanda virðast á sömu leið.  Þar reynir forsetinn að slá pólitískar keilur með því að agnúast út í hvalveiðar Íslendinga með vitlausum vísindarökum eins og Össur Skarphéðinsson orðar það svo skemmtilega vel!

En það gleyma flestir að horfa til Kína og þá með hagkerfið þar í huga.  Flestir vita að kínverska hagkerfið er eitt stærsta hagkerfið í heiminum.  Það sem færri átta sig hins vegar á er að kínverska hagkerfið er ein risastór efnahagasbóla sem er við það að springa eins og þegar hrundi yfir okkur 2008.  Nema bara miklu, miklu, miklu stærri bóla og með mun meiri fallþunga og mjög hátt fall.  Enginn hefur tjáð sig um það ennþá hvað þetta þýðir fyrir vestræn hagkerfi ofan á allt annað sem nú gerist í Evrópu og Bandaríkjunum?

Kannski getur enginn sagt okkur nákvæmlega hvað gerist næst eða dregið upp þá sviðsmynd sem hagkerfi heimsins virðast vera að mála upp.  Enginn vill vera boðberi slæmra tíðinda eða hræða einn né neinn.  Hvað þá koma með heimsendaspá sem væri nær að kalla viðvörun og væri vel við hæfi!  Auðvitað vona allir að þetta reddist eins og vanalega og það vonum við öll svo sannarlega!  En sagan á það til að endurtaka sig og þegar óveðurský hrannast upp er betra að gera ráð fyrir hinu versta og vona það besta.  Birgja glugga, taka allt lauslegt og setja inn eða binda niður það sem getur fokið.  Annað væri óráð og heimska að minnsta kosti nett ábyrgðarleysi! 

Það jákvæða við þetta allt saman er samt sú staðreynd að Ísland er eyja úti í ballarhafi með náttúrulega matarkistu á alla vegu langt frá skarkala heimsvaldaríkjanna.   Heimsvaldaríkjanna sem hafa raunverulega aldrei lagt niður heimsvaldastefnu sína og nú er farið er að glitta í klærnar á, þegar þau eiga að punga út fjármunum til að bjarga hvort öðru.  Haldið þið virkilega að heimsveldin Spánn eða Ítalía sitji þegjandi við ef Þýskaland og ESB bjarga ekki löndunum?

En í öllu þessu verðum við Íslendingar að muna að við erum ein ríkasta þjóð í heimi þegar kemur að náttúruauðlindum eins og orku, vatni og sjávarfangi .  Til viðbótar og ekki síst liggja hér hugsanlega genabankar framtíðar í fjallagrösum og ósnortinni og ómengaðri náttúru hálendisins og enn hefur ekki verið sökkt.  Við höfum alla burði til að standa í lappirnar í framtíðinni.  En til þess að standa af sér þau óverðurský sem nú hrannast upp yfir heimsbyggðinni þurfum við sterk, samstíga og vitiborin stjórnvöld.  Fólk með breið bök, þekkingu, kjark og þor.   Forystuhæfileika ekki síst.

Einmitt þessvegna þurfum við kosningar og þess vegna ætlar fjöldi manns að mæta á Austurvöll næstkomandi laugardag þann 1. október  

Segja sig úr óeirðasveitinni

110% leiðin er plástur á opið sár - það blæðir enn!

Fólk sem vildi fara 110% leiðina hjá Íbúðalánasjóði þurfti að sækja um hana fyrir 1.júlí s.l.  Það væri fróðlegt ef fólk færi nú að skoða hjá sér lánastöðu þessara lána þ.e. lánastöðu og uppgreiðsluverðmæti lánanna nú í lok september.  Ég er nokkuð viss um að hún kemur mörgum á óvart því verðbólgan síðan hefur náð að hækka lánin á örhraða og í raun er staða margra sú sama og hún var.  Þessi leið var því plástur á opið sár þar sem blæðingin var aldrei stöðvuð. 

Vandamálið ætti að vera augljóst.  Ef þú lækkar verðtryggð lán í þeirri verðbólgu sem nú er þá hækka þau auðvitað jafnóðum aftur!    Hver var þá tilgangurinn getur maður spurt sig?  Það hefði þurft að breyta þessum lánum um leið í óverðtryggð lán eins og margir bankarnir buðu fólki, þannið að fólk væri raunverulega að greiða niður lánin. 

Ég skrifaði pistil og vísaði á álit talsmanns neytenda í ágúst 2010 (sjá hér) þar sem talsmaður taldi þá brostnar forsendur fyrir öllum verðtryggðum lánum.  Í greininni er einnig vísað á álit talsmanns.  Enn hefur enginn farið í málaferli vegna þessa sem er auðvitað afleitt þar sem tíminn líður og lánin hækka og hækka og hækka.  Slík málaferli taka góðan tíma og því ekki eftir neinu að bíða eða hvað!  Eftir hverju er verið að bíða?

Hugsið ykkur ef einhver hefði nú gert þetta strax og niðurstaða væri komin   Þá væri vísast til mikill meirihluti lántakenda ánægðir í dag.  Í það minnsta vissum við nákvæmlega hvar við stæðum.

Fróður lögspekingur sagði mér að eignaréttur samkvæmt stjórnarskrá og fjármunaréttindi væru hreint ekki það sama.  Þessu væri þrátt fyrir það daglega ruglað saman í umræðunni nú um réttindi fjármálastofnana yfir stökkbreyttum lánum okkar.

Já, það má alltaf tala réttindi almennings út af borðinu og virðist það vera helsta íþrótt margra nú um stundir.

Afskrifaði hlutfallslega minnst hjá sjávarútvegi

Þjóðaratkvæðagreiðsla má ekki vera aðeins ráðgefandi fyrir alþingi ef halda á aðlögunarviðræðum áfram!

Í umræðunni nú um áframhald aðlögunarviðræðna við ESB og að ljúka skuli samningsdrögum og leggja fyrir þjóðina, gleymist eitt veigamikið og kannski mikilvægasta atriðið.  Það er sú staðreynd að lögin um þessa þjóðaratkvæðagreiðslu eru aðeins ráðgefandi fyrir alþingi.   Það þýðir beinum orðum að alþingi þarf ekki að fara að niðurstöðunni.  Fólk ætti að spyrja sig af hverju þetta var orðað svona en ekki hreint og klárt að niðurstaðan væri bindandi.

Þó ekki væri nema af þessari ástæðu ættu flestir að geta samþykkt að þessum lögum þarf að breyta áður en lengra er haldið ellegar hætta samningaviðræðum strax!  Þjóðin var aldrei spurð hvort hefja ætti þessar viðræður og meirihluti flokka á alþingi var með það á stefnuskrá sinni að þjóðin væri betur komin utan ESB eða jafnvel fastar kveðið að orði.

Er einhver sem virkilega treystir alþingi til þess að fara að vilja þjóðarinnar án þess að það sé naglfast?

Ekki ég!

Hefðum væntanlega ekki greitt neitt

HEILAÆXLI - Söfnun í gangi fyrir nýrri geislatækni hér á landi, hjálpumst að.

Hafin er söfnun til að koma á nýrri geislatækni hér landi sem mun hafa byltingu í för með sér í geislameðferð á heiaæxlum á Íslandi.

Þeir sem standa að þessu verkefni eru sérfæðingar á LSH í samstarfi við Karólínska sjúkrahúsið í Stokkhólmi.

Söfnunarreikningur: 0513 - 26 - 095460, kt:500300-2130  Skýring: Bætt meðferð heilæxla.

Hver króna sem safnast flýtir fyrir því að þessari tækni verði beitt hér á landi. 

Deilið áfram á bloggi og facebook, hjálpumst að

Ískalt hasgmunamat „venjulegs“ fólks.

Þrátt fyrir fallegt veður á Íslandi og  að nú sé sumarið að koma með hækkandi sól, stendur „venjulegt“ fólk frammi fyrir því að taka ákvarðanir um framtíð sína.  Gera ískalt hagsmunamat fyrir sig og sína framtíð.  Flestir hafa reynt að berjast áfram, greiða af lánum sínum og þrjóskast við í von um að finna fyrir skjaldborginni margumtöluðu.  Að einhver næði fyrir þeirra hönd í gegnum skjaldborgina um kröfuhafa bankanna.   Loforðin voru mörg úr munni þeirra sem fengu atkvæði til að gæta hagsmuna okkar og brauðmolum hent á stíginn.  Fólk hefur verið leitt eins og lömb til slátrunar.  Við fengum staðfestingu á því nú nýverið með skýrslu um endurreisn bankanna.  Skjaldborgin finnst hvergi nema síður sé.  Skjaldborgin var slegin um kröfuhafa bankanna sem vældu sig inn á núverandi stjórnvöld sem síðan sýndu þeim vægð og raunar beygðu sig og bugtuðu fyrir.   Kröfuhafar sem að öllum líkindum eru vogunarsjóðir og innheimtufyrirtæki sem hafa keypt kröfur bankanna með hagnaðarvonina í brjósti.  Kröfuhafar hafa enga hagsmuna að gæta, nema sjálf síns og akkurat enga samfélgslegra hagsmuna að gæta gagnvart viðskiptavinum bankanna, okkur fólkinu í landinu.  Stjórnvöldum ber hins vegar að tryggja öryggi okkar og hagsmuni umfram allt enda kosin af okkur „venjulega“ fólkinu og slíka hagsmunagæslu þarf ekki að setja í stjórnarsáttmála þótt sumum þyki slíkt eðlilegt!

En hvað er til ráða?  Hvað gerum við nú eftir að gengistryggðu lánin voru dæmd ólögleg, enginn getur túlkað lögin hans Árna Páls um endurútreikningana, þótt hann segi þau kýrskýr og umboðsmaður skuldara virðist ekki hafa neina leiðbeiningarskildu eða heimild til að grýpa inn í.  Von er á fleiri dómum frá hæstarétti í sumar, en samt er fólki gert að flýta sér að samþykkja úrræði bankanna.  Ég velti því fyrir mér hvort ekki sé hreinlega hægt að kæra bankana eða sækja á þá skaðabætur fyrir að hafa veitt ólögleg lán.  Það vantar að minnsta kosti ekki tjónið sem „venjulegt“ fólk hefur lent í vegna þessara lána! 

Verðtryggðu lánin hafa heldur ekki verið leiðrétt, þótt forsendurbrestur hafi orðið, nema hjá sumum sem skuldsettu sig hvað mest.  Aðrir sitja uppi með tvöfalda afborgun og lán sem étið hafa upp eignina sem átti að verða lífeyrissjóður eldri áranna.  Áhyggjulausa ævikvöldið er brunnið upp af því allir voru að bíða eftir skjaldborginni.  Mikið má þetta fólk skammast sín sem týndi skjaldborginni í fyrsta kokteilboði.  Heyrst hefur að uppi séu vangaveltur um að verðtryggðu lánin séu vitlaust reiknuð og í raun standist ekki lög.  Þetta verður að fá botn í og það fljótt.  Enginn virðist þó vera að gera neitt í því að höfða mál svo hægt sé að fá úr því skorið!

En nú verður fólk að setjast niður í rólegheitum og gera ískalt hagsmunamat á stöðu sinni.  2 + 2 = 4 og hagsýna húsmóðirin er í fullu gildi.  Hve lengi á þetta ástand að vara?  Það er ekki hægt lengur að grafa hausinn í sandinn og vona hið besta.  Hér gengur hvorki né rekur.  Verðbólga hefur aukist undanfarna 4 mánuði samkvæmt fréttum og þar með hækka verðtryggðu lánin áfram,  sem minnir mann á umræðu um skuldakreppu og óðaverðbólgu sem hér yrði ef ekkert yrði að gert.  Ekkert hefur verið gert svo þetta er að verða að kaldranalegri staðreynd á Íslandi á 21. öldinni.  Við hreinlega stöndum frammi fyrir þessu nú, því miður þótt erfitt sé að viðurkenna og fáir vilji segja okkur sannleikann eða hverju við eigum von á á næstu misserum.

Það fyrsta sem þarf að spyrja sig er hvað borga fólk borgar á mánuði af íbúðinni sinni þ.e. afborgun lána, fasteignagjöld, tryggingar, hiti, rafmagn, vatn og húsgjald.  Hver er rekstrarkostnaður íbúðarinnar í heild, mínus vaxtabætur.  Á móti athuga hvað mundi kostar að leigja íbúð með þeim gjöldum sem fylgja á móti þeim húsnæðisbótum sem sumir, ekki allir, fá.  Ef viðkomandi getur vel staðið við rekstur íbúðarinnar og telur sig geta það um langa framtíð með hækkunum vísitölu og það er minni kostnaður en að leigja, þá er svarið væntanlega að vera áfram í sinni íbúð.  Svo verður fólk að vona að einhver hafi efni á því að fara í mál vegna brostinna forsenda verðtryggðra lána eða vitlausra útreikninga þeirra.  Ef viðkomandi getur ekki staðið í skilum, þá verður að leggja mat á það hvort betra sé hugsanlega að selja íbúðina og fara á leigumarkað eða minnka við sig.  Horfa þarf til þess hvort lánin séu umfram eign eða sleppa á móti mögulegu söluverði.  Fólk ætti líka að spyrja sig, ef lánin eru við það að éta upp eignarhlut þeirra í fasteign hvort það telji að það geti sloppið út núna, áður en verðbólgan fer hugsanlega meira af stað eða telji að hækkun lána  fari umfram eign á næstu misserum og festi þar með viðkomandi inni þannig að hann geti ekki selt sig út.  Þetta á auðvitað við ef fólk trúir því að ríkisstjórnin muni ekkert gera til þess að leiðrétta verðtyggðu lánin eða að verðtryggingin verði tekin úr sambandi.  Þessu getur auðvitað enginn svarað nema stjórnvöld og ekki væri úr vegi að fara að fá svar!  Hver og einn verður að meta fyrir sig hvort hann treystir og hverjum og hvað hann ætlar að gera.  Hér getur vart nokkur ráðlagt einum né neinum.

Ef lán eru umfram eignir hvort sem heldur gengistryggð eða íslensk verðtryggð, þá er úr vöndu að ráða.  Næsta skref fer væntanlega eftir því hve mikið umfram lánin eru og hvort viðkomandi telur sig geta flutt umframveð eitthvað annað eftir að hafa selt og staðið þannig í skilum.  En fólk verður að lifa áfram og búa einhversstaðar.  Í einhverjum tilfellum er það ískalt hagsmunamat hvort fólk hreinlega sér fram á að dæmið gangi aldrei upp, þrælkunin sé ekki þess virði og betra sé að setja sig í þrot og sitja af sér á tveimur árum. 

Þetta er ískalt hagsmunamat hvers og eins og vart hægt að loka augunum mikið lengur, þar sem margir eru við það að brenna inni og falla í vítarhring fátæktar.  Margir geta hreinlega losað sig út nokkurn veginn á sléttu og fengið betra líf í öðru landi eða með því að leigja, flytja sig um set í annað sveitarfélag o.s.frv..  Aðrir geta losað sig út og sett milligjöfina í minni eign, skuldlausa.  Það er nokkuð klárt að í mikilli verðbólgu er betra að skulda ekki neitt ef sami hrillingsleikur á ekki að endurtaka sig.  

Einhverjir með gengistryggð lán munu vilja sjá útkomu væntanlegra dóma frá hæstarétti og bíða örlítið lengur eftir svari frá stjórnvöldum um endurútreikninga.  Fólk verður auðvitað að meta hvort það trúi því að eitthvað gerist sem komi því til hjálpar eða leiðrétti þann forsendubrest sem orðinn er. 

Það er einnig ljóst að margir eiga skaðabótakröfu á hendur bönkum vegna vörslusviptingar á bílum og eignum vegna ólöglegra lána og endurútreikninga sem hugsanlega standast ekki.  Jafnvel sumir hafa nú þegar verið settir í gjaldþrot á hæpnum forsendum og útreikningum.  Fólk þarf að hafa varann á sér varðand fyrningu og leita til lögfræðinga um slíkt til þess að verja rétt sinn.  Það getur verið auðvelt að missa rétt í þessum frumskógi. 

Já það er vandratað á hinu nýja Íslandi í dag!

Mótormaxdómi fagnað en áhrif sögð lítil

Pólitísk ákvörðun; hættum að verðtryggja húsnæðislán.

Mér finnst umræðan um verðtryggingu á rangri braut og hafa verið það lengi. Kjarni málsins er sá að hér þarf að taka pólitíska ákvörðun um að húsnæðislán séu ekki verðtryggð. Það má verðtryggja öll neyslulán upp í topp.  

Það er pólitísk ákvörðun að sumir fái barnabætur, húsaleigubætur, vaxtabætur o.s.frv.

Það að húsnæðislán séu óverðtryggð er einföld ákvörðun sem stjórnmálamenn þurfa að taka. Hættum að flækja málin, hættum að verðtryggja húsnæðislán

21.öldin á Íslandi og viðmið LÍN enn undir grunnframfærslu!

Menntamálaráðherra boðar hækkun námslána LÍN um 10% þessa dagana og þar með verður grunnframfærslan 133.000 á mánuði (fer úr 121.000). 

Maður spyr sig hvað er eiginlega að stjórnvöldum á Íslandi þegar kemur að því að miða við eðlilega grunnframfærslu?  Það eru mannréttindi að miða við raunverulega grunnframfærslu hvort sem það er LÍN, örorkubætur, lágmarkslaun, ellilaun o.s.frv.  Það kostar alveg það sama að lifa sem námsmaður, öryrki, ellilífeyrisþegi eins og aðrir.   

Svo má benda á þá staðreynd að þetta eru LÁN en ekki gjöf frá ríkinu.   Þessi LÁN eru væntanlega færð sem eign ríkissjóðs í bókhaldi ekki skuld eða útgjöld.  

Get it? 

Ný reiknivél fyrir erlendu lánin - hvernig kemur ykkar lán út?

Guðlaugur Þór alþingismaður hefur látið setja saman reiknivél sem sýnir ágætlega hvernig mismunandi aðilar reikna mismunandi út erlendu lánin.  Munurinn er sláandi og hallar á lántakendur.  Hér er reiknivélin endilega skoðið hvernig ykkar lán kemur út.   Í dæminu virðist sem Veritas lögmenn séu þeir sem reikna hvað næst því sem talið hefur verið eðlilegt og dómur fallið um sem býður hæstarréttar að staðfesta í sumar.

Hvað segir Árni Páll við þessu?  Reiknivélin er alveg imbavæn og nú þarf hann ekki að reikna sjálfur

Dómur fallinn – höfuðstóll nam 25.000.000 króna, en greiddar hafa verið samtals 4.435.659 krónur. Skuldin er því sennilega ekki lægri en 20.564.341 króna.

Tímamótadómur féll í Héraðsdómi Reykjavíkur í gær 15.apríl.  Þarf hafnar Héraðsdómur alfarið því að gengistryggð lán séu reiknað afturvirkt og beinlinis segir slíkan útreikning óhæfu.

Eftirfarandi segir í niðurstöður:

Lánssamningur aðila fjallar um lán að jafnvirði 25 milljóna íslenskra króna, í tiltekinni myntkörfu.  Þarf ekki að hafa frekari orð um að þetta er lán í íslenskum krónum, gengistryggt.  Þessi háttur á verðtryggingu hefur í dómaframkvæmd verið talinn óheimill.  Hefur Hæstiréttur talið að lög nr. 38/2001 heimili ekki að lán í íslenskum krónum séu verðtryggð með því að binda þau við gengi erlendra gjald­miðla.  Reglur 13. og 14. gr. laganna séu ófrávíkjanlegar og því verði ekki samið um grundvöll verðtryggingar, sem ekki sé stoð fyrir í lögum.  Skuldin er hins vegar ekki fallin brott, hvorki vegna þess að hún teljist ólögmæt, né að hún sé ógild af öðrum ástæðum.  Ber að reikna skuldina á ný í samræmi við þær leiðbeiningar sem lesnar verða úr fordæmum Hæstaréttar. 

Sóknaraðili lagði fram við munnlegan flutning málsins yfirlit um skuld varnaraðila.  Skjalið er ekki skilmerkilegt í tengslum við þau álitamál sem hér eru uppi.  Sóknaraðili hélt því fram í málflutningi að vextir hefðu ekki verið greiddir að fullu.  Nánari skýring var ekki gefin á þessu.  Ekki er reifað skýrlega hvenær vanskil urðu á láninu.  Þá er ekki heimilt að reikna á ný afborgun af vöxtum og höfuðstól, ef hún hefur verið greidd að fullu á réttum gjalddaga eins og krafist var.  Er málið ekki reifað nægilega af hálfu sóknaraðila til að unnt sé að reikna skuld varnaraðila.  Verður að líta til þess að höfuðstóll nam 25.000.000 króna, en greiddar hafa verið samtals 4.435.659 krónur.  Skuldin er því sennilega ekki lægri en 20.564.341 króna.  Hversu mikið hærri hún með réttu er verður ekki reiknað út frá framlögðum gögnum.  Rétt væri að bæta við innheimtukostnaði, en þóknun sú sem sóknaraðili reiknar sér í gjaldþrotabeiðni er óhæfileg. 

Það sem er virkilega athyglisvert hér er:

Skuldin er hins vegar ekki fallin brott, hvorki vegna þess að hún teljist ólögmæt, né að hún sé ógild af öðrum ástæðum.  (s.s. ákvæðið um gengistryggingu var dæmt ólöglegt, en samningurinn stendur þá væntanlega að öðru leiti m.t.t. samningsvaxta hlýtur að vera!).

Verður að líta til þess að höfuðstóll nam 25.000.000 króna, en greiddar hafa verið samtals 4.435.659 krónur.  Skuldin er því sennilega ekki lægri en 20.564.341 króna.  (Hér eru nokkuð góðar leiðbeiningar og í takt við það sem alltaf hefur verið bent á þ.e. af upphaflegum höfuðstól skal draga það sem greitt hefur verið en bannað að reikna afturvirka vextir eða hækka greiðslur sem fullnaðarkvittun hefur komið fyrir).

Það furðulegasta af öllu er þó að fjölmiðlar hafa vart snert á umræðu um þennan mikilvæga dóm!

Hér má lesa dóminn í heild sinni, ( http://www.domstolar.is/domaleit/nanar/?ID=X201100077&Domur=2&type=2&Serial=1&Words= ) en væntanlega þarf Hæstiréttur að úrskurða áður en yfir líkur. 

Engu að síður hljóta allir skuldarar gengistryggðra lána hvort sem eru fyrirtæki eða einstaklingar að hafa varann á sér varðandi innheimtur bankanna eftir daginn í gær

Steigrímur skilur ekki forsetann, stjórnin skilur ekki þjóðina, þjóðin treystir ekki stjórninni né þinginu – er eftir einhverju að bíða?

Ég fagna því að þjóðin hafi hafnað Icesave í gær.  En það breytir ekki þeirri staðreynd að það er sérkennileg staða uppi í stjórnmálum á Íslandi í dag.  Hér er bullandi stjórnarkreppa eins og hún gerist verst.  Þjóðin hafnaði Icesave lögunum með 60% meirihluta og 70% kjörsókn.   Forsetinn sagði áður að þingið hefði ekki umboð í Icesave málinu og þess vegna vísaði hann því til þjóðarinnar, aftur.  Þar er forsetinn að vitna til þess, að ekki var kosið á milli Icesave II og Icesave III eins og átti að gera og oft var bent á.  Allir hundsuðu til þess eins að halda völdum!  Það hefur alla tíð verið kennt í tengslum við stjórnarskrána við HÍ (þar til hugsanlega allt í einu nú!) að ef forseti hafnaði lögum frá alþingi þ.e. beitti neitunarvaldi sínu og lög færu í þjóðaratkvæði, þýddi það að ríkisstjórn og forseti leggðu völd sín að veði.  Ef þjóðin væri sammála forseta þá sæti hann áfram, en ríkisstjórnin viki.  Ef þjóðin væri sammála ríkisstjórn þá sæti hún áfram og forsetinn viki.  Þetta er ekkert flókið að skilja, nema fyrir þá sem ekki vilja skilja og þá er hægt að spyrja hvað liggur að baki því skilningsleysi!   

Við afgreiðslu Icesave III á alþingi sögðu um 70% þingsins já við lögunum þrátt fyrir mikla andstöðu í þjóðfélaginu.  Það má því alveg tala um gjá á milli þings og þjóðar og það stóra eða um 60/40.  Minnihluti þings samþykkti að málið ætti að fara í þjóðaratkvæði.  Ég hins vegar hrukka ennið yfir þeim sem vildu að málið færi í þjóðaratkvæði en kusu já við lögunum, þrátt fyrir að þjóðaratkvæði hafi verið fellt í þinginu.  Eitthvað öfugt við þetta og ótrúverðugt!

En nú er svo komið að Steingrímur J skilur ekki forsetann, stjórnin skilur ekki þjóðina, þjóðin treystir ekki stjórinni né þinginu – er eftir einhverju að bíða? 

Kjósum eins fljótt og lög leyfa.

Fyrir mína parta þá treysti ég ekki þeim stjórnvöldum og alþingi sem nú situr til þess að verja Ísland með kjafti og klóm í málaferlum vegna Icesave á komandi mánuðum og árum.  Þau stjórnvöld væru beinlínis ótrúverðug út á við, því ekki gleyma því að erlendir fjölmiðlar fylgjast grannt með.  Að horfa upp á hluta alþingis og ríkisstjórn tala í hringi er ekki trúverðugt út á við.

Þannig er þetta hvort sem fólki líkar betur eða verr!

Afgerandi nei við Icesave